Kennen jongeren nog wel echte privacy?

De wereld wordt steeds digitaler, dat is iets wat bijna niemand zal ontkennen (behalve misschien wat controversiële wereldleiders dan). Dagelijks worden er miljoenen nieuwe apparaten aangesloten aan het internet en bijna elke jongere op straat heeft een smartphone.

Maar wie komt er op voor digitale rechten van jongeren van de toekomst? Kennen jongeren in de toekomst nog wel echte privacy?

Impact

Jongeren gebruiken steeds meer mobiele apps zoals bijvoorbeeld Facebook, WhatsApp maar ook Instagram, Snapchat, Music.ly mogen niet ontbreken. Deze bedrijven verzamelen allemaal persoonlijke informatie over jongeren. Ook bijvoorbeeld winkels en adverteerders met advertentieborden gebruiken steeds meer technieken om jongeren fysiek te kunnen volgen. Bijvoorbeeld als iemand langs een digitaal advertentiebord loopt, dan kun je in principe een advertentie tonen die perfect aansluit bij degene die voor het bord staat. Best eng eigenlijk, als je erover nadenkt. Al deze data ligt nu bij grote bedrijven die enorm veel geld verdienen aan het verkopen ervan. Maar hoe zit het eigenlijk met privacy?  

Groepsdruk

Zullen jongeren toegeven aan de groepsdruk op het moment dat er weer een nieuwe app uitkomt? Omdat ze anders niet meedoen? Dit is helaas wel de cultuur waar we steeds meer ingroeien, waarbij grote organisaties als Google, Facebook en andere databoeren controle krijgen over aan wie jij je data geeft. Want: zit je niet op Facebook? Dan is dat raar, heb je geen WhatsApp? Hoe moet ik je dan toevoegen aan onze WhatsApp-groep of heb je die nieuwe foto van mij niet op Instagram gezien?

Langzaam maar zeker creëren we een digitale wereld waarbij iedereen alleen maar met elkaar communiceert via deze databoeren. Of dat erg is moet je je afvragen, op zich is het natuurlijk helemaal niet zo erg dat mensen steeds meer met elkaar communiceren. Het legt verbindingen, zorgt ervoor dat dingen sneller geregeld worden en zorgt er zelfs voor dat mensen die elkaar nooit eerder hebben ontmoet, met elkaar kunnen communiceren.

Tegenwoordig moet alles makkelijker, sneller en vooral gratis zijn, anders wil niemand het gebruiken.

Wat in mijn opinie echter wel erg is, is dat er maar een paar grote bedrijven zijn die al deze applicaties en communicatiekanalen beheren. Facebook is de eigenaar van Instagram en Tinder en voor bijna alle informatie die je zoekt gebruik je Google. Even je mail checken? Prima! Ik open m’n Gmail-app wel even. Waar was die winkel ook alweer, wacht ik zoek het even op via Google Maps.

Hopelijk snap je inmiddels het punt, op het moment dat je een paar immens grote bedrijven hebt die deze services opzetten, beheren en daar vervolgens geld aan verdienen door middel van het verkopen van data vraag ik me af waar we mee bezig zijn. Ook ik ben schuldig aan het gebruik van deze diensten, aan het makkelijk aan informatie willen komen, want dat is het. Tegenwoordig moet alles makkelijker, sneller en vooral gratis zijn, anders wil niemand het gebruiken.

Is dat het spel dat nu gespeeld gaat worden, prima, maar laten we er wel eerlijk, open en transparant over zijn. Door alles in de doofpot te stoppen, in de algemene voorwaarden te verbergen en constant afhouden zal niemand beter worden en krijgen sommige mensen toch een achterdochtig gevoel.

De nieuwe WIV

Daarnaast is er ook een heel groot ander risico, de nieuwe wet op inlichtingen- en veiligheidsdiensten, ook wel de sleepwet genoemd. Via deze nieuwe wet mag bijvoorbeeld de AIVD ‘Onderzoeksopdrachtgericht’ aftappen, alleen dat begrip is wel heel erg breed. Onderzoeksopdrachtgericht aftappen kan namelijk heel veel impact hebben op de privacy van mensen. Het stelt een inlichtingendienst in staat om ook mensen die in contact staan met een verdachte af te luisteren. Dit kunnen dus ook mensen zijn die totaal niks met de verdachte activiteiten te maken hebben, maar zo wel ineens onderdeel kunnen worden van een onderzoek naar criminele activiteiten. Ook kun je met ‘onderzoeksopdrachtgericht’ tappen een sleepnet creëren, immers kan de regering een opdracht geven tot het aftappen van bijvoorbeeld een hele stad om zo de stad in kaart te brengen.

Worden onze jongeren straks constant door middel van een ‘sleepnet’ afgetapt opzoek naar criminele activiteiten? Wat voor implicaties zal dit hebben voor de jongeren van de toekomst? Weten ze straks nog wel wat echte privacy is?

Referendum

Het is dan ook niet voor niks dat er inmiddels met groot succes een referendum is voor de ‘sleepwet’, met de teller op meer dan 300.000 handtekeningen is het inmiddels duidelijk dat mensen iets van de ‘sleepwet’ vinden en deze mening ook wil uiten.

De tijd zal dan ook moeten leren hoe het gaat aflopen met de sleepwet, maar een ding is zeker, het laatste woord is hier nog niet over gesproken.

Mischa van Geelen is ethisch hacker, auteur en spreker. De hoofdafbeelding komt van Pexels.

 


Young Critics draait volledig op donaties. Vond je dit artikel van Mischa van Geelen de moeite waard? En wil je graag meer van deze schrijver lezen? Steun ons dan in de vorm van een donatie of een kopje ☕ (€3,50)!

Alle donaties gaan direct naar Young Critics. Met het geld kunnen we onze website verbeteren, meer artikelen plaatsen en dieper in specifieke thema's duiken. Daarnaast werken we hard aan een opleidingstraject voor jonge schrijvers en een podcast.

Hieronder kun je iets bijdragen aan het artikel of de discussie aangaan. Ben je het met Mischa eens? Waarom wel/niet?