ONMISBAAR NIEUWS VOOR NIEUWSJUNKS

Afgelopen week keken ruim 2 miljoen Nederlanders naar het achtuurjournaal. Het aantal krantenabonnementen blijft stijgen. Het aantal nieuwsjunks in ons land lijkt steeds groter te worden. Hoe komt dit, en misschien wel belangrijker, wat moeten we met deze ontwikkeling?

Jon S NYX

‘Nieuwsjunks’, zo worden sommige van mijn generatiegenoten genoemd. De populaire hashtag op Twitter staat niet in het woordenboek, maar het begrip wordt steeds vaker gebruikt voor mensen die veel en vaak nieuws lezen en kijken. Hoe vaak? Daarover verschillen de meningen. Volgens auteur Lous Stiller ben je nieuwsverslaafd als je elke dag minstens 3 keer naar nieuwssites surft en als je dit tijdens werktijd (of studietijd) zelfs voortdurend doet. Stiller schreef in de long-read ‘Brekend: geen nieuws vandaag´ hoe hij zelf een nieuwsjunk was en hoe hij daar van af wilde komen.

Ook ik ben een nieuwsjunk als je de definitie van Stiller aanhoudt. Ik begin mijn dag met het nieuws. Als ik wakker word, zet ik vrijwel direct de Wifi aan op mijn smartphone. Ik lees de nieuwe berichtjes op WhatsApp, bekijk Instagram en vervolgens ga ik naar de website van de Volkskrant. Daar lees ik koppen en de artikelen die me het meest interesseren en wanneer ik tijd heb ook een of meerdere long-reads. Op sommige dagen bezoek ik elk uur verschillende nieuwssites. Een leuke hobby die interessante gesprekken oplevert. Maar toen kwam het moment dat ik een iPhone aanschafte. Een gelikte telefoon die net iets sneller werkt dan mijn vorige Samsung en die me meer MB internet geeft. Inmiddels betrap ik mezelf erop dat ik wel erg vaak in een vrije minuut (een ritje van 2 minuten met de bus, de rij voor de kassa in de supermarkt) staar naar het schermpje in mijn handen. Waarom doe ik dit? Waarom doen we dit? En is het echt zo schadelijk als de term ‘junk’ in ´nieuwsjunk´ doet vermoeden?

Plichtsbesef

De eerste reden waarom we met zijn allen het nieuws lezen is uit een soort plichtsbesef. Er is een hoop gaande in de wereld en als we dat bijhouden, kunnen we erna goedgeïnformeerd handelen en meedenken. We kunnen weloverwogen een keuze maken over de politieke partij waar we op stemmen. We kunnen geld overmaken naar een goed doel omdat we vinden dat ze dat geld echt nodig hebben, of om een goede reden beslissen om dat juist niet te doen. En we leven mee met de slachtoffers die vallen door ongelukken en aanslagen. Je van dat nieuws afsluiten zou selfish zijn. We lezen het nieuws als een soort burgerplicht.

Afgelopen week keken ruim 2 miljoen Nederlanders, al dan met of zonder koffie, om 8 uur trouw naar het journaal.

Ik kom zelf uit een gezin waar om 8 uur ’s avonds standaard het nieuws werd aangezet. De koffie werd dan gezet en de koekjes kwamen op tafel. Dat was gewoon. En nog steeds is het gewoon in mijn ouderlijk dorp en in miljoenen andere huiskamers. Afgelopen week keken ruim 2 miljoen Nederlanders, al dan met of zonder koffie, om 8 uur trouw naar het journaal. Dat journaal is nog steeds het meest bekeken programma volgens de kijkcijfers.

Nieuws als hobby

Ook de tweede reden voor het scrollen over nieuwspagina’s is geen hogere wiskunde: we vinden het leuk om te doen. ‘Ik vraag me af in hoeverre je hobby’s meeneemt uit je vorige relaties’, hoorde ik mezelf laatst tegen een vriendin zeggen. Ik heb niet altijd een voorliefde gehad voor de laatste nieuwtjes. De nieuwsblokken als kind herinner ik me als saaie kwartieren waarin de minuten eindeloos leken te duren. Als tiener, toen ik eenmaal wel begreep wat alle droge woorden betekenden, zapte ik ook veel liever door. Pas toen ik ging studeren en een toenmalig vriendje nieuwsfanaat bleek, realiseerde ik me dat ik het ook leuk vond om me er in te storten en daarna over de opinies te discussiëren. Onzin natuurlijk om een hobby over te nemen zonder reden. Als ik niet net zo goed van het nieuws volgen had gehouden, dan was ik er nu, jaren later, al lang mee gekapt. Het was leuk dat de interesse destijds in me naar boven werd gehaald. Mijn interesse bleef. En ook de destijds geboren term ‘nieuwsjunk’ is gebleven. Het aantal nieuwsjunks groeit en groeit. Dit weten we bijvoorbeeld doordat het aantal abonnementen op kranten groeit. In Nederland, en ook in de V.S., waar eind 2016 25 duizend lezers van de papieren krant bijkwamen en 276 duizend digitale abonnees.

Help, ik mis dingen

Een diplomatieke ruzie met Turkije, aanslagen in Europese landen, Trump die van de een op de andere dag besluit raketten de wereld in te sturen; we leven in een tijd waarin de grote gebeurtenissen in de wereld elkaar in snel tempo lijken op te volgen. Er lijkt zoveel te gebeuren dat je het wel móet volgen om niks te missen. Toch?

Niet helemaal. Nieuwsmedia willen het ons wel graag laten geloven.

Grote gebeurtenissen zijn van alle tijden, maar de digitale kranten in deze tijd laten de lezer denken dat er op dit moment héél veel nieuw is en dat je dat zeker niet mag missen! Veel digitale kranten werken sinds een paar jaar met de strategie van de ‘Live Blog’. Grote koppen en rode vlakken laten de lezer van de digitale nieuwssites weten wat er op het moment van bijvoorbeeld een aanslag gebeurt. En als er een politiek debat op tv komt, wordt daar niet achteraf verslag van gedaan. Nee, van tevoren wordt verteld waar je op moet letten. Op het moment van het debat zelf zit er een ‘expert’ die je in de Live Blog vertelt wat de uitspraken van de politici voor ons betekenen. Je kunt je afvragen hoe relevant alle updates in een Live Blog zijn. Na bijvoorbeeld een aanslag volgen er updates waarin staat hoe mensen zich voelen en dat leiders hun afschuw uitspreken. Wat er feitelijk staat: ‘We weten eigenlijk nog niks’. Hoe dan ook zijn het slimme nieuwsstrategieën waarmee de media de lezer aan zich binden. We blijven de updates checken. Want stel dat we een update in de Live Blog missen die echt belangrijk is?

Verslavende verveling

Uit onderzoek blijkt wat we waarschijnlijk al lang wisten, maar niet wilden toegeven: de smartphone is verslavend. In het Tijdschrift ´ Personal en Ubiquitous Computing.´ verscheen vorig jaar een onderzoek waarin werd geconcludeerd dat mensen verslaafd zijn aan ´checking gewoontes´ op hun smartphone. Onder deze ´checking gewoontes´ vallen kijken naar het menu-scherm, sociale media apps, e-mail en nieuws. Wat blijkt? Dit checken gebeurt niet willekeurig. Als men zich verveelt dan wordt er nieuws gelezen. Feit is dat we steeds sneller zijn gaan denken dat we ons vervelen. Tijdens loze momenten staren we minder uit het raam dan mensen vroeger deden en pakken we al snel die smartphone erbij. Verveling en verslaving versterken elkaar op die manier.

Is het echt zo schadelijk als de term ‘junk’ in ´nieuwsjunk´ doet vermoeden?

De ‘nieuwsjunk’ als junkie

De hashtag #nieuwsjunk staat niet bekend als negatieve term. Toch zijn er steeds meer mensen die stilstaan bij de keerzijde van het veel en vaak nieuws tot je nemen. ´Ik ben nieuwsmoe´, hoorde ik steeds vaker iemand zeggen in de aanloop naar de Nederlandse verkiezingen. Tegen alle verwachtingen in ging ik mij zelf in die weken ook storen aan de overkill. Er was zoveel te lezen over wat politici op een bepaald moment zeiden en vonden. Er was zoveel te kijken in praatprogramma’s over wat anderen daar dan weer van vonden. Ook ik werd er moe van. En ik merkte dat ik gestrest werd als mijn telefoon leeg was, waardoor ik het nieuws een paar uur niet kon checken. Er zijn meer negatieve gevolgen te noemen van veel nieuws. Volgens Rob Wijnberg van De Correspondent word je er gevoelloos en negatief van en is een nieuwsjunk veel banger voor terrorisme. En dan zijn er ook nog de gevolgen van verslaving aan onze smartphone waarop we vaak nieuws kijken (korte spanningsboog, ongelukken in het verkeer). Alles bij elkaar een hoop keerzijden aan de nieuwshobby.

Minderen – hoe doe je dat?

Er blijken een hoop redenen te zijn om het nieuws te volgen. Misschien ben je er ondertussen van overtuigd dat minderen goed is. Steeds meer nieuwsjunks raken daarvan overtuigd. In de V.S. verschijnen artikelen met koppen als ´How To Stay Informed Without Losing Your Mind.´ Therapeuten adviseren daarin de overbelaste nieuwsjunk stil te staan bij de redenen waarom zij het nieuws lezen (check). Ook mag je als nieuwsjunk voor het slapen geen nieuws meer lezen, omdat het volgens de therapeuten slecht is voor de nachtrust.

Ook mij lijkt het goed om te gaan minderen. Maar hoe doe ik dat? Louis Stiller, de auteur die ik aan het begin van dit artikel noemde, besloot cold turkey te gaan. Hij kreeg last van een leeg gevoel en van het idee disconnected te zijn, maar uiteindelijk voelde hij zich beter. Cold turkey lijkt mij wat te heftig. Maar gelukkig schrijft Stiller over een andere goede oplossing is voor de nieuwsjunk: Creeëer voor jezelf een gevoel van overzicht. Gebruik filters, zoals bijvoorbeeld apps om de nieuwslawine in te perken. Surf minder vluchtig en zoek de diepte. Beter is het bijvoorbeeld om elke week 1 hele papieren of digitale krant te lezen dan vluchtig elke dag 20 korte berichten. Het online koppen snellen beperkt Stiller nu tot een kwartier per dag. ‘Want helemaal zonder nieuwsgrazen kan ik niet.’Voor de nieuwsjunks onder ons zal dat waarschijnlijk herkenbaar blijven.

 

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.