Mijn zoektocht naar geluk – deel 2

Joyce Kamerbeek is al jaren bezig met een zoektocht naar geluk. Wat maakt haar gelukkig en wat niet? Heeft ze de juiste keuzes gemaakt? Wat is geluk eigenlijk? De komende tijd geeft ze een kijkje in haar dagboek en beschrijft ze haar reis op weg naar geluk in de nieuwe reeks ‘Mijn zoektocht naar geluk’. Lees hier het tweede deel.

Kate Williams Zoektochnaargelukdeel1

Soms kom je op het idee om alles anders te gaan doen. Je wilt 360 graden draaien. Geluk vinden, loslaten, meer genieten, minder stress hebben en gezond gaan worden. Je weet niet waar je moet beginnen, maar je begint. De wil om het vol te houden ebt na een aantal dagen al weg en je vertelt jezelf dat je leven prima was zoals het was. Na een paar weken begin je weer opnieuw, omdat de onrust in je lichaam schreeuwt om een andere aanpak, om verandering, om rust.

Ook ik moest mezelf er afgelopen week aan herinneren waarom ik de keuze had gemaakt om 360 graden te gaan draaien en geluk te gaan zoeken. Ondanks dat mijn belangrijkste redenen nog steeds redelijk aan de oppervlakte liggen (zoals te lezen is in mijn eerste column), begin ik materialisme stapje voor stapje los te laten.

Als ik daaraan denk dan vraag ik mij af hoe mijn behoefte aan materialisme zich zo heeft ontwikkeld.

Op zaterdagavond tijdens een avondje met vriendinnen hadden we een gesprek over huizen en later. Mijn ‘oppervlakkige ik’ zei dat ik toch wel graag een inloopkast wil. Waar laat ik anders al die troep. ‘Geld maakt niet gelukkig,’ zei een vriendin. Waarop een andere vriendin zei: ‘Nee, maar het helemaal niet hebben van geld maakt waarschijnlijk wel ongelukkig.’ Iedereen stemde daarmee in. Ik vroeg mij af wat dat eigenlijk betekende. Als je deze twee zinnen naast elkaar zet zijn ze eigenlijk precies hetzelfde, maar dan anders geformuleerd.

De lijn tussen armoede en rijkdom begint steeds groter te worden in de wereld. Afgelopen week hadden ze het in het nieuws over de armoedegrens in Nederland. Moet je het als gezin in Nederland met 1000 euro of minder per maand doen, dan ben je blijkbaar erg arm. Een inloopkast is voor deze mensen het minst belangrijk. Ze willen een dak boven hun hoofd, hun kinderen eten kunnen geven en ze dolgraag op een sport zetten. Helaas is dat bijna onmogelijk. Als ik daaraan denk dan vraag ik mij af hoe mijn behoefte aan materialisme zich zo heeft ontwikkeld. Komt dat voort uit mijn streven naar perfectie? Waarom moet een inloopkast gelijkstaan aan geluk? Wéér iets om over na te denken.

Donderdag las ik voor het eerst in een hele lange tijd weer een boek uit. Ik had ‘De helende kracht van acceptie’ van Annemarie Postma even links laten liggen en koos voor fictie. Ik gaf mezelf weer ruimte en tijd om mijn eigen verbeelding te gebruiken bij het boek dat ik las en dat was fijn. Het ging even niet over mij. Toen ik het boek dicht deed na het lezen van de laatste bladzijde, dook ik onder mijn bed om te grijpen naar de enorme doos met boeken. Ik kon weer aan een nieuw verhaal beginnen. Ik negeerde de stapel boeken naast mijn bed die voornamelijk gaan over acceptatie, mindfulness en NLP (neuro linguistisch programmeren, hierover in een andere column meer). Ik had even geen zin in de spiegel die continue voorgehouden wordt wanneer je op zoek bent naar geluk en waar je deze het beste vindt. Het antwoord weten we namelijk allemaal wel: geluk vind je in jezelf.

Mijn escape in een fictiewereld van een andere persoon is de perfecte manier om even te vergeten dat het leven soms een puinhoop is. Eigenlijk net zoals bij de rest van half jong-Amsterdam die ook keihard vecht tegen streven naar perfectie, maar ondertussen wel een ideale Instagramfeed heeft. Hoe meer ik met vriendinnen praat over mijn behoefte naar ‘meer’ en perfectie, hoe meer ik er achter kom dat ze allemaal denken het antwoord hebben. Een aantal duwen regelmatig, met al hun overtuiging, hun ideale oplossing onder mijn neus. Voor de één is dat reizen, voor de ander yoga, weer voor iemand anders een dagelijkse meditatie en dan zijn er nog een paar die me graag vertellen dat vegan zijn waarschijnlijk elk lichamelijk en mentaal probleem dat ik heb, oplost.

Het antwoord weten we namelijk allemaal wel: geluk vind je in jezelf.

Ik merk dat al mijn eigen goedbedoelde adviezen die ik altijd voor vriendinnen heb, nergens op slaan, ik pas ze zelf namelijk nooit toe. Ik ben er ook al snel achter dat al deze boeken over innerlijke rust en acceptatie mij niet per se gaan helpen met mijn zoektocht naar geluk. Ze zorgen er wel voor dat ik weer een moment neem voor mezelf, weg ben van mijn telefoon en de buitenwereld: even helemaal niks, gewoon lekker lezen.

Door het lezen van de boeken ga je steeds meer nadenken over de woorden die dansen over het papier en al een soort kalmte over je heen brengen zodra je de eerste bladzijde leest. Het lezen van het boek is namelijk niet wat je gaat veranderen, het geeft wel rust en tijd voor jezelf. Het lezen van het boek verandert je pas wanneer je er klaar voor bent om alles wat je hierin leest en leert, gaat toepassen. Dat toepassen is nog een heel proces, het lezen is slechts een klein aanloopje, het is de makkelijkste stap.

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Werkzaamheden
Op dit moment werken we hard aan onze site. We zullen vandaag (27-11) en morgen (28-11) dan ook geen nieuwe content plaatsen en de site zal misschien niet helemaal optimaal werken. Excuses voor het ongemak!
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.