Mijn zoektocht naar geluk – Deel 1

Joyce Kamerbeek is al jaren bezig met een zoektocht naar geluk. Wat maakt haar gelukkig en wat niet? Heeft ze de juiste keuzes gemaakt? Wat is geluk eigenlijk? De komende tijd geeft ze een kijkje in haar dagboek en beschrijft ze haar reis op weg naar geluk in de nieuwe reeks ‘Mijn zoektocht naar geluk’. Lees hier het eerste deel.

Kate Williams Zoektochnaargelukdeel1

Mijn zoektocht naar geluk duurt al een jaar of vijf. Op mijn 21ste maakte ik de keuze om te gaan studeren in plaats van te vertrekken naar Zuid-Amerika. Ik heb nog steeds geen spijt, maar ik vraag me wel is af waar ik nu zou zijn als ik linksaf was geslagen in plaats van rechtsaf. Mijn huisarts vertelde mij op mijn 22te dat als ik zo door zou gaan, ik een burn-out zou krijgen. Ik vroeg me af wat ik verkeerd deed. Ik was een perfectionist, een streber, niet van de zesjescultuur. Was dat dan niet goed?

Inmiddels gaat mijn reis op zoek naar geluk gewoon stug door en omdat dit voor steeds meer mensen zo herkenbaar is geworden, ga ik mijn zoektocht met jullie delen.

Voor mijn 21ste koos ik geen rechts of links, noch koos ik een middenweg. Er was geen weg, ik leefde gewoon. Volgens mij waren dat de gelukkigste jaren uit mijn leven, tot nu toe dan. Er waren geen zorgen, geen verdriet, geen vermoeidheid. Soms vraag ik mij af wat ik toen anders deed dan nu. Komt het omdat ik ‘ouder’ wordt? Omdat ik meer verantwoordelijkheden krijg? Waarom was alles niet zoals toen, gewoon makkelijk, simpel, zorgeloos.

Je leven is hier en nu, niet daar en in de toekomst.

Omdat ik terug wil naar het gevoel van toen met mijn huidige leven, ben ik weer boeken gaan lezen, een hoop boeken. ‘De helende kracht van acceptatie’ is de eerste. Alles wat ik op mijn planning had staan kan ik compleet van de baan vegen. Vluchten naar een ver eiland om in retraite te gaan en op zoek gaan naar mezelf, is volgens Annemarie Postma geen verstandige keuze. Je leven is hier en nu, niet daar en in de toekomst. Vluchten naar een andere plek om jezelf te vinden is dus niet de oplossing, dus ik blijf hier, in Amsterdam.

Ze vertelt mij als lezer dat ik niet de vraag ‘wat wil ik van het leven’, maar de vraag ‘wat wil het leven van mij?’ moet stellen. Maar wat betekent dat eigenlijk? Die vraag is de basis van mijn zoektocht. Het antwoord moet de almachtige kracht hebben om, op de dag dat ik het antwoord heb, mij te bevrijden van mijn zoektocht en mij te brengen naar ultiem geluk.

Op dit moment bestaat mijn zoektocht naar geluk uit een fit lichaam hebben, sparen voor een mooie woning en mijn boek schrijven. Als ik die drie onder de loep neem dan zijn dat allemaal lange termijn doelstellingen en ze zijn oppervlakkig en materialistisch. Geen één van die drie dingen zijn in het hier en het nu. Ik leef altijd in de toekomst met eeuwige lijstjes en elke keer wanneer ik iets van mijn lijstje afstreep, komt er weer iets bij. Er komt geen moment waarop ik stil sta en denk: dit heb ik nu op dit moment gedaan en dit is wat ik erbij voel, want daar is geen ruimte voor in mijn hoofd. Ik wil altijd meer.

Ik leef altijd in de toekomst met eeuwige lijstjes en elke keer wanneer ik iets van mijn lijstje afstreep, komt er weer iets bij.

Meer willen klinkt als ontevreden, ondankbaar, westers. Ik hoor vaak dat ik wat meer moet relativeren. In Afrika moeten ze het met bijna niks doen, vluchtelingen hebben geen thuis meer. Ik weet het wel, ik weet het allemaal. “Je maakt van een mug een olifant Joyce.” Ja, en jullie maken van mijn olifant een mug. Relativeren is niet mijn ding, ik kan niet loslaten. Dat is één van de grootste uitdagingen in mijn leven: loslaten. Loslaten voelt voor mij als falen en falen is angstig. Volgens Boeddhisten is het oké als dingen mislukken in het leven of als je je even niet lekker voelt. In het westen ziet men het meteen als falen als iets niet loopt zoals gepland of als dingen anders gaan, dat is hoe het ons geleerd wordt.

Hoe lekker zou het zijn als we kunnen leven als één groot orgasme en elke ochtend wakker worden met kriebels in ons lichaam van top tot teen. En dat we overal volmondig ‘Ja’ op kunnen zeggen zonder na te denken over de gevolgen, ja tegen alles, al is het maar voor een dag.

  • Shirin ML

    “Happiness depends upon ourselves”. Zet ‘m op Joyce! xxx

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Werkzaamheden
Op dit moment werken we hard aan onze site. We zullen vandaag (27-11) en morgen (28-11) dan ook geen nieuwe content plaatsen en de site zal misschien niet helemaal optimaal werken. Excuses voor het ongemak!
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.