Hoe het schoonheidsideaal ons leven beïnvloedt

Om het huidige ideaalbeeld te veranderen moeten we beginnen bij onszelf. Joyce Kamerbeek ziet ook bij zichzelf welke invloed het schoonheidsideaal op haar leven heeft. Een pleidooi om het over een andere boeg te gooien.

pexels-photo-208052

In een wereld waarin de media zo’n grote invloed hebben, is het niet meer genoeg om te zijn wie je bent. Er wordt continue gestreefd naar een schoonheidsideaal dat zo onnatuurlijk is, dat zowel vrouwen als mannen een steeds meer vertekend beeld krijgen van het uiterlijk van de vrouw.

De documentaire ‘Miss representation’ zendt een belangrijke boodschap uit over de invloed van de media op jonge vrouwen. Een must see voor iedereen die vindt dat er iets moet veranderen. Ook voor mij is dit herkenbaar. Als vrouw van in de twintig voel ik continue de druk van de maatschappij en de media om perfectie na te streven. Ik vraag me af hoe het is voor tienermeisjes om op te groeien in een tijd waar social media zo’n grote rol spelen en zo’n vertekend beeld geven van de realiteit.

Door de invloed van media op jonge meisjes is het aantal stoornissen en depressies onder deze groep ernstig vergroot. Het is voor de gemiddelde vrouw bijna onmogelijk om aan het concept van de ‘ideale’ vrouw te voldoen die we in de media zien. We zijn nu eenmaal niet allemaal modellen en actrices. Door continue geconfronteerd te worden met dit ideaalbeeld kijken we niet alleen kritischer naar onszelf, maar stellen ook mannen strengere eisen aan het uiterlijk van de vrouw.

Jim Steyer legt in de zojuist genoemde documentaire uit dat een gemiddeld kind zich volledig ontwikkeld binnen 18 tot 24 jaar en volledige hersenontwikkeling pas wordt bereikt wanneer je begin 20 bent. Volgens hem is het idioot dat van jonge kinderen wordt verwacht dat zij emotioneel en intellectueel even rijp zijn als volwassen. ‘Hoe je omgaat met de media is je eigen verantwoordelijkheid’, gaat hier niet op. Het is de meest kwetsbare doelgroep van onze samenleving en die moeten we beschermen tegen dit soort gevaren.

“Grab them by the pussy”

De media- en reclamewereld beïnvloedt mensen om ze aan te zetten tot bepaald gedrag, wat vaak leidt tot angst en onzekerheid. Mannen moeten eruitzien alsof ze macht en status hebben, vrouwen kunnen altijd nog slanker en mooier zijn. We zijn hierdoor veel meer bezig met de verwachtingen van anderen, dan de verwachtingen die we van onszelf hebben en wie we willen zijn. Doordat vrouwen continue wordt verteld uiterlijke perfectie na te streven, richten ze zich te weinig op wat echt belangrijk is: persoonlijke ontwikkeling en het vergaren van de nodige kennis om later carrière te kunnen maken.

De politiek is hier een goed voorbeeld van. In Amerika is slechts een klein percentage van alle congresleden vrouw en in de 2010 mid-term verkiezingen is het aantal vrouwen voor het eerst niet meer toegenomen sinds 1979. Met Trump aan de macht zal de balans tussen mannen en vrouwen alleen maar meer verstoord worden door de boodschap die hij uitzendt. “Grab them by the pussy” wordt te pas en te onpas gebruikt als grapje in de kroeg. Het feit dat jonge mannen dit als iets humoristisch zien is heel sneu.

Als tiener kreeg ik steeds meer het gevoel dat seksualiteit belangrijk was voor het hebben van een machtspositie.

Op 21 januari vond er een Women’s March plaats waarbij vrouwen over heel de wereld in verschillende steden bij elkaar kwamen om hun stem te laten horen. In derdewereldlanden worden er nog steeds maar kleine babystapjes gemaakt als het aankomt op gelijke rechten tussen man en vrouw. Wereldleiders, mensen met grote invloed op social media, bedrijven en merken zijn in staat om de balans te herstellen en de juiste boodschap uit te zenden aan de volgende generatie. Maar weinig van deze invloedrijke mensen lijken te snappen dat de volgende generatie gaat bepalen hoe de wereld geleid gaat worden. Als het aantal depressies en stoornissen onder jonge meisjes toeneemt, zullen zij nooit de kans krijgen om een verschil te maken. Dat heeft niet alleen impact op deze jonge vrouwen, maar op de hele mensheid.

Het opbouwen van een carrière is niet makkelijk voor een vrouw, zeker als je van plan bent een gezin te gaan stichten in de toekomst. Ik ben nu al in mijn achterhoofd aan het plannen hoeveel jaar ik nodig heb om te zijn waar ik wil zijn, zodat ik een break kan nemen, om vervolgens weer verder te gaan. Wanneer moet ik die break nemen om kinderen te baren zodat dat het niet mijn carrière schaadt? Die gedachte is absurd, maar wel de realiteit. Veel vrouwen kunnen de top niet beklimmen omdat ze naast hun werk ook moeder zijn en ervoor kiezen deze twee te combineren. Een 40-urige werkweek en een gezin lijkt in de ogen van veel mensen onmogelijk. Er ontstaan veel zorgen over de kinderen van moeders die dit wel doen. Het is alleen niet juist om bij voorbaat al te oordelen over de ontwikkeling of de opvoeding van een kind met ouders die beide fulltime werken.

Mooier, groter, beter

Naast jonge meiden krijgen ook jongens steeds meer te maken met hoge verwachtingen van de maatschappij. Ze moeten hogere studies volgen, meer geld verdienen, in mooiere auto’s rijden en grotere huizen kopen. Wereldleiders als Trump vertellen mannen over heel de wereld dat het de normaalste zaak van de wereld is om een vrouw bij haar vagina te grijpen en vrouwen in de politiek worden in Amerika regelmatig belachelijk gemaakt in het nieuws. Omdat er zo weinig rolmodellen zijn en er zo weinig wordt geleerd over wederzijds respect, wordt het voor jonge mannen steeds moeilijker om een verschil te maken tussen wat wel mag en wat niet. Als veertienjarig meisje werd ik tijdens het zwemmen ongevraagd betast. Ze werden het zwembad uitgezet, maar ik werd door die jongens direct bestempeld als ‘slet’ en had er volgens hun zelf om gevraagd. Ik had tenslotte grote borsten. Eigen schuld dikke bult.

Als tiener kreeg ik steeds meer het gevoel dat seksualiteit belangrijk was voor het hebben van een machtspositie. Het wel of niet hebben van borsten speelde een grote rol op de middelbare school en als je te dik was hoorde je er niet bij. Elk grammetje vet werd al gezien als één te veel. Met de media en het bereik van vele influencers van nu, is de lat alleen maar hoger gelegd. Slanke buik, ronde billen, grote borsten, slanke armen, volle lippen; het wordt vandaag de dag steeds belangrijker om ‘iemand’ te zijn voor de rest van de wereld en het wordt steeds minder belangrijk om iemand te zijn voor jezelf.

Bekrompen

Zowel mannen als vrouwen beoordelen elkaar continue op hun uiterlijk. Ik zit op hockey, maar met een grote tattoo op mijn rug voldoe ik niet aan het stereotype van een hockeymeisje. Dit maakt mij ‘anders’ en wanneer mij gezegd wordt dat het niet bij mij past, of ik spijt heb en of ik van plan ben het te laten weghalen, word ik indirect aangevallen op hoe ik eruitzie. Los van het feit dat ik er niet mee geboren ben, is het een onderdeel van mijn uiterlijk, niet van wie ik ben. Mensen hebben vaak niet door dat de mening die ze hebben bekrompen is en er in elke sociale groep een ander ideaalbeeld is die de lat, om te streven naar ‘perfectie, nog hoger legt. Door dat constante streven naar perfectie kunnen we nooit zijn wie we willen zijn.

Als we het huidige ideaalbeeld willen veranderen moeten we beginnen bij onszelf. Het is aan ons, de gemiddelde vrouw en man, om minder tijd te besteden aan hoe we denken over onszelf en meer tijd te besteden aan de kleine dingen die grote veranderingen teweeg kunnen brengen.

But is it ever gonna be enough?

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.