Van Ons Dorp naar genderneutrale wc’s

Tegenwoordig lijken we alleen nog maar steen en been te kunnen klagen over alle ellende in de wereld. We zien door alle bomen het bos niet meer. Je verzetten tegen deze tendens is belangrijk om jezelf niet te verliezen in negativiteit. Laten we eens wat vaker kijken naar wat we wel hebben bereikt.

Ted Eytan 26575220934_96551c89af_k

In dit digitale tijdperk waarin ik allerlei informatie tot mijn beschikking heb, komt het nog maar weinig voor dat ik daadwerkelijk om acht uur voor de televisie zit om heet journaal te kijken. Zo af en toe, wanneer ik bij mijn moeder thuis eet, gebeurt dit wel. Al het ‘belangrijke nieuws’ – zowel het idee van belangrijk als het idee wat is nieuws is onderhevig aan de subjectiviteit van de zender, maar laten we dit idee voor nu even buiten beschouwing houden- wordt in 20 minuten gepresenteerd. Vaak bekruipt me dan een machteloos gevoel. Er is zoveel ellende in de wereld, hoe gaat dit ooit nog goed komen?

In een erg pessimistische bui voel ik zelfs de behoefte om dan maar een dikke middelvinger op te steken en niet meer na te denken over

  • Minder vlees te eten ten behoeve van mijn ecologische afdruk
  • Duurzame en eerlijke kleding te kopen om betere werkomstandigheden te creëren voor fabrieksarbeiders
  • Afvalproductie te verminderen door geen plastic zakken meer te gebruiken
  • Producten te vermijden waar palmolie in het proces wordt gebruikt
  • Facebook, Twitter, Snapchat en WhatsApp verwijderen vanwege privacy schending

Gelukkig houdt dit gevoel nooit lang aan. Ondanks het feit dat er nog steeds ontzettend veel oorlog en armoede is en onze planeet heftige klimaatveranderingen dreigt te ondergaan, zou dit nooit moeten leiden tot ontmoediging van het volgen van je idealen.

Naar mijn mening zouden mensen vaker stil moeten staan bij wat wel kan en wat wel is bereikt. Zo houd ik me veel bezig met (stereo)typering van de twee geslachten zoals we ze nu kennen – man en vrouw. We kunnen steeds opener over zaken als geslacht en seksualiteit praten en daarmee traditionele gedragspatronen doorbreken. De toon van het man-vrouw gesprek verandert echter niet van de een op de andere dag. Daarom lijkt het soms op dweilen met de kraan open. Het gevoel dat je krijgt als je naar het 8 uur journaal kijkt en je afvraagt of het ooit nog goed gaat komen. Er zijn genoeg voorbeelden van geweld tegen homoseksuelen bijvoorbeeld, of jongeren die worstelen met hun identiteit wanneer ze zowel in een jongens als een meisjeshokje passen. Maar zoals eerder gezegd, wanneer je stil staat bij voorbeelden die bewijzen dat er wel degelijk een verandering plaats heeft gevonden, leer je vanzelf pessimisme de deur te wijzen.

Ondanks het feit dat er nog steeds ontzettend veel oorlog en armoede is en onze planeet heftige klimaatveranderingen dreigt te ondergaan, zou dit nooit moeten leiden tot ontmoediging van het volgen van je idealen.

Zo liet een vriendin me vorige week een aantal pagina’s zien uit het boek “Why Men Love Bitches? From Doormat to Dreamgirl” van Sherry Argov. Vertaald naar het Nederlands luidt de titel als volgt: “De Ideale Vrouw is een Bitch”. Het boek laat zich presenteren als een gids voor vrouwen die te aardig zijn en daardoor nooit krijgen wat ze willen. Een man dus. Al na een aantal zinnen kon ik al niet meer geloven wat ik nou aan het lezen was. Beste lezer, zit stil, lees en geniet:

Een van de eigenschappen van de ideale vrouw:

“Ze heeft, behalve hem, ook nog andere hartstochten.

Hij heeft geen monopolie op een ruimte in haar hoofd. Hij krijgt niet de Leidsestraat en ook niet de Kalverstraat, hij krijgt zo’n klein straatje in Ons Dorp.”  

Tips hoe om te gaan met mannen:

“Vraag of hij het meubilair wil verschuiven (ook als je het gemakkelijk zelf kunt). Als hij dat met gemak doet, zeg dan dat het zulke zware spullen zijn. ‘Wat ben jij sterk, jemig, dat je dat kunt!’”

“Laat hem je auto inparkeren of achteruit uit een smal straatje rijden. Zeg dat hij veel beter kan rijden dan jij en hij eet uit je hand. Hij zal meteen je auto gaan wassen of even gaan tanken.”

Wat hij niet zegt versus wat hij wel zegt:

“Jij bent zo anders.                                                                          He, kan ik jou afwisselen met drie andere vrouwen, alsof ik een voetbaltrainer ben?  

Vertrouw me.                                                                                    Als je met me naar bed gaat zal ik een week lang doen alsof ik je vriend ben.”

En nog wat andere adviezen:

“Als je ze niet kunt overtuigen, breng ze dan in de war.”

“Vanwege zijn hormonen heeft hij slechts drie emoties: klagend, hongerig en geil.”

“Mannen regeren over de wereld, maar vrouwen regeren over mannen.”

Tot zover dit zelfhulpboek over hoe je jezelf aan de man krijgt. Deze quotes vertellen uiteraard niet het complete verhaal van het boek. Tussen deze extreme uitspraken zitten hier en daar wat nuttige adviezen. Zoals de tip dat het geen zin heeft orgasmes te faken, omdat je als vrouw ook recht hebt op plezier tijdens de seks en de tip dat het geen zin heeft om jezelf te bewijzen door anderen naar beneden te halen.

Maar eerlijk is eerlijk, ik was blij te zien dat dit boek alweer uit 2003 stamt. De manier waarop het boek vrouwen aanmoedigt om met mannen om te gaan is walgelijk. Alsof manipulatie en trucjes de beste manier zijn om uiteindelijk niet alleen te blijven (wat op zichzelf al een vrij onderdrukkende vorm van stereotypering is). Het boek leert vrouwen aan zelfstandig te zijn en eigenwaarde te hebben, maar heeft uiteindelijk als doel een ‘goede man’ te scoren. Alsof mannen daadwerkelijk van Mars komen, en behandeld moeten worden alsof het objecten zijn. Sterker nog, het boek pretendeert bijna dat mannen de vijand zijn.

De verdeling van de complete bevolking in twee geslachtcategorieën die beide typische biologische kenmerken dragen, heeft op sommige vlakken best nut. Maar in termen van gedrag en emotie is het achterhaald om te denken dat er maar twee blokken zijn (die volgens sommige zelfs lijnrecht tegenover elkaar staan). Ik was dan ook opgelucht om te zien dat de Nederlandse versie van het boek ook niet langer verkocht wordt op bol.com.

De dag nadat ik de pagina’s uit het bewuste boek kreeg voorgeschoteld zag ik de film “Three Generations”. De film gaat over een familie van drie generaties, waarin de kleindochter al jaren worstelt met haar identiteit als jongen in een meisjeslichaam. Hij, alhoewel op dat moment nog een zij, woont samen met zijn moeder bij zijn oma en haar vriendin. De film verzet zich tegen allerlei normen. Nu is dat niet eens zo heel uitzonderlijk meer, maar dat maakt de film juist een sterk voorbeeld hoe ver we tegenwoordig al zijn wat betreft man vrouw verhoudingen. Beschrijvingen van de film geven veelal aan dat het een verhaal is over de kracht van een liefdevolle familie. De aandacht gaat uit naar de ontwikkelingen binnen het gezin, in plaats van de atypische karakters en hun verhoudingen. Het geeft aan dat traditionele normen van gezinnen aan het veranderen zijn. We hebben een veel breder begrip gekregen van wat ‘normaal’ is.

Maar er komt meer bij vooruitgang kijken dan een aantal Hollywoodfilms. Zo zien we in Nederland steeds meer transgenders op tv. Niet alleen als onderwerp van documentaires, maar ook als deelnemer, presentator of model. Corine van Dun van Transgender Netwerk Nederland juicht deze ontwikkeling toe. “Voorlichting is erg belangrijk en dat moet worden uitgebreid. Maar ook transgenders die op tv of in een tijdschrift verschijnen zijn belangrijk om de zichtbaarheid te vergroten.”

We hebben een veel breder begrip gekregen van wat ‘normaal’ is.

Het woord zichtbaarheid is hier erg belangrijk. Af en toe hoor ik wel eens de opmerking dat al dat geëxperimenteer en moeilijke gedoe bij de moderne tijd hoort. Ik ben het hier niet mee eens. De reden waarom ik het heb over zichtbaarheid is om bewust te benoemen dat homoseksualiteit en gender niet ‘nieuw’ zijn. Men vormt zich door middel van een socialisatieproces waarin hen wordt aangeleerd welke karaktereigenschappen en welk gedrag “hoort”. Dit socialisatieproces is onderhevig aan tijd. Waar we nu zeggen dat ‘jongens niet met barbies mogen spelen’, zal dat in de context van de 15e eeuw een compleet andere gedragsregel zijn. Normen en waarden veranderen mee met de tijd. Het feit dat het nu steeds meer op de publieke agenda staat betekent het niet dat het nu ineens ontstaat. Er is simpelweg meer (veilige) ruimte voor in het publieke debat.

Een ander mooi voorbeeld waaruit blijkt dat Nederland stappen zet op het gebied van gender en seksualiteit is de installering van gender neutrale wc’s door zowel Universiteit Leiden als het stadshuis in Utrecht. Hoewel dit op een bepaalde manier nog wordt gepresenteerd als proef of experiment, geeft het nieuwe restaurant Ayla in Rotterdam aan dat gender neutrale wc’s een duidelijke keus is. Dus elke keer wanneer ik word geconfronteerd maar een nieuw schrijnend geval van geweld of onderdrukking denk ik aan het feit dat er met universele wc-hokjes een vrij letterlijk begin is gemaakt aan het einde van hokjes-denken. Zelfs al hebben we het maar over een plek waar je een paar luttele minuten doorbrengt om je behoefte te doen, elke stap is een stap naar vergrote vrijheid voor iedereen.

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.