De onverslaanbare kracht van het koningshuis

Als er iets gebeurt op het gebied van het koningshuis, komt vaak gelijk de groep Nederlanders tevoorschijn die absoluut tégen zijn. Vivian van Leeuwen vindt de argumenten begrijpelijk, maar toch schuilt er een onbetwistbare en onverslaanbare kracht in het koningshuis. En die kracht is van onschatbare waarde voor de koningsgezinde Nederlander. 

Justine Marcella foto-artikel-vivian

Je kunt er de klok op gelijk zetten: rond Prinsjesdag en Koningsdag, maar ook met de Kersttoespraak en wanneer er een ramp gebeurt, komt de groep Nederlanders tevoorschijn die absoluut tégen het koningshuis is. De groep die vindt dat de Oranjes te zeer onder de plak zitten van de regering, dat ze er alleen maar zijn voor oppervlakkige schijnvertoning, dat er veel te veel geld in wordt gestopt – geld dat naar de minder bevoorrechte burgers zou moeten gaan. En al die bezwaren zijn stuk voor stuk begrijpelijk, net zoals het begrijpelijk is dat mensen een gekozen leider zouden willen. Maar toch schuilt er een onbetwistbare en onverslaanbare kracht in het koningshuis. En die kracht is van onschatbare waarde voor de koningsgezinde Nederlander, maar wat zit er nu precies achter die koningsgezindheid?

Het Koningslied mag dan geflopt zijn, de tekst is wél een erg mooie indicatie van waar het koningshuis voor staat. Een baken in de nacht: de Oranjes hebben zich met de generaties ontpopt tot een bron van troost voor ons. Het is een stabiliteit, een vastigheid, een constante. Met toespraken, steunbetuigingen, aanwezigheid en gebaren zijn ze er om ons burgers te steunen wanneer het land in zwaar weer verkeert. Bij aanslagen en rampen, maar ook te midden van crises rondom zaken als vluchtelingen en de economie. Het mooiste voorbeeld daarvan? De kersttoespraak van Willem-Alexander in 2015: hij sprak over Nederland als een veilige haven, als een land van vrijheid en ontwikkeling waar men zich thuis kan en mag voelen. Het koningshuis troost, inspireert, steunt: misschien lijkt dat zinloos, maar er zijn altijd burgers die zich daar werkelijk door gesterkt voelen.

Het koningshuis troost, inspireert, steunt: misschien lijkt dat zinloos, maar er zijn altijd burgers die zich daar werkelijk door gesterkt voelen.

Bij Beatrix was het al zo, maar bij Willem-Alexander nog meer: het koningshuis is een symbool van Nederland. Het is iets om trots op te zijn: ze vertegenwoordigen ons in het buitenland en laten met hun hele houding en persoonlijkheid zien wie wij zijn als land: tolerant, vrij, autonoom… Ze zijn sympathiek, nonchalant, niet bang om de handen vuil te maken en dicht bij het publiek te komen voor selfies, handtekeningen en een persoonlijk woordje. Ze laten zien dat ze net zoals wij zijn en dat zorgt voor een band. De fotosessies, de officiële gelegenheden: ze horen bij Nederland en dat maakt ons trots. Natuurlijk, het kan het een showtje zijn en het zal ook vást niet allemaal zo spontaan en authentiek zijn als het lijkt… maar een groot deel ervan toch zeker wel.

Je kunt het oppervlakkige aanstellerij vinden, maar laten we eerlijk zijn: mensen zijn dól op het koningshuis omdat het ons genoeg geeft om dol op te zijn. De kleren van Máxima, het opgroeien van de meisjes, wat ze ondernemen op Koningsdag, de foto’s, het wel en wee van botbreuken en ziektes… we voelen ons met hen verbonden, we willen weten hoe het met hen gaat. En je hoeft maar op internet rond te kijken om te zien dat dat ook geldt voor andere koningshuizen én voor landen die een president hebben: in Amerika zijn ze dól op Michelle en haar dochters en smullen ze van elke foto van president Obama met kinderen of dieren.

Het is bijna iets natuurlijks en het heeft ook weer te maken met dat baken en dat symbool: we vinden het prachtig om een koningshuis te hebben, om hun kinderen te zien opgroeien en alles wat ze doen in ons op te zuigen. Voor de één geldt het meer dan voor de ander, maar dit is iets wat als een paal boven water staat: wie zijn hart aan het koningshuis verpandt, kan daar door niets of niemand van afgebracht worden. Het is een soort magie, een modern sprookje… en willen we dat niet allemaal? Stiekem?

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.