Een stem voor Poetin, een stem tegen Europa

In zijn wekelijkse column legt Ischa Walburg opmerkelijke verbanden tussen de actualiteiten van de afgelopen week. Deze week: de zin en onzin van het Oekraïne-debat.

RT poetin

Nederland ontwaakt. Langzamerhand doemt het licht der democratie op aan de horizon, zich verspreidend over de vele boomtoppen die ons vaderland kent. De lucht is fris. Er is geen wolkje aan de lucht in dit democratische walhalla waar binnenkort een referendum zal plaatsvinden. Het is nog maar discutabel of überhaupt 30% van de stemgerechtigden zal komen opdagen, maar ze hebben het recht en daar draait het om! Er waait een briesje door dit wereldlijke paradijs, een flyerende Alexander Pechtold moet zijn folders goed vasthouden. Met zijn grote hypnotiserende hondenogen en zijn keurig gekamde haren, verleidt hij de passanten om in te stappen bij zijn bakfietsen-electoraat van naïeve, besluiteloze tweeverdieners met een (nog) ongetemde levenslust en onvoorwaardelijke pro-Europese houding.

Dit handelsverdrag is de kans voor Oekraïne om het hol van de Russische beer te ontvluchten. Of is het toch een provocatie ten opzichte van Rusland?

Maar waarom offert Alexander Pechtold zijn vrije zaterdag eigenlijk op om te gaan flyeren? Omdat de Russische beer uit zijn slaap is ontwaakt. Poetin is de bron van het kwaad. De manipulatieve grootheidswaanzinnige die zijn agressieve expansiepolitiek wil voortzetten ten koste van de Oekraïners, zou enorm veel baat hebben bij een tegenstem in het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne. Dit is ongeveer het niveau waarop de discussie wordt gevoerd. Stem je voor het verdrag? Dan ben je voor een eindeloze Europese expansie! Stem je tegen het verdrag? Dan ben je een vriend van Poetin en geef je hem een vrijbrief om te doen en laten wat hij wil. In de discussie over het associatieverdrag worden gemakkelijke junkfood-argumenten gebruikt, die niet het intellect maar de onderbuik voeden. De kiezer krijgt niet de kans om een zorgvuldige afweging te maken, de kiezer moet van het andere (ja-of-nee) kamp een afkeer krijgen.

Want wat houdt het associatieverdrag met Oekraïne eigenlijk in? Het is een handelsverdrag, volgens de voorstanders. Een kans voor Oekraïne om handel te drijven met Europa en het hol van de Russische beer te ontvluchten. Het is volgens hen geen provocatie ten opzichte van Rusland en geen opstapje voor EU-lidmaatschap voor Oekraïne. ‘We hebben immers ook een associatieverdrag met Chili, en daar provoceren we toch ook niemand? En wie zegt dat Chili op het punt staat om lid te worden van de EU?’ Deze redenering lijkt dan wel logisch, maar niet wanneer je de context kent waarin dit verdrag wordt gesloten. Er wordt nu namelijk een EU-verdrag gesloten met een land dat verdeeld is in een pro-Russisch en pro-Europees kamp; een land in burgeroorlog. Een land waar pro-Europa-betogers op het Maidanplein in Kiev steun kregen van de Europakopstukken Van Baalen & Verhofstadt. En wanneer er na deze gebeurtenissen een associatieverdrag volgt waarbij de banden met Oekraïne verder worden aangehaald, handel wordt bevorderd, Europese wetgeving door Oekraïne wordt overgenomen en er zelfs samenwerking komt op gebied van defensie, kan men mij niet wijsmaken dat het hier slechts om een ‘vrijhandelsverdrag’ gaat en dat deze situatie te vergelijken is met die van Chili. Want meer handel met Oekraïne is (op z’n minst) een economische uitbreiding van de EU in Oost-Europa.

Wanneer de handel met Oekraïne wordt geïntensiveerd terwijl er nog steeds economische sancties op handel met Rusland gelden, is Europa’s rol als vredesduif in het Russisch-Oekraïense conflict uitgespeeld.

Ik ben groot voorstander van handel met Oekraïne, maar daar is dit verdrag geen goed vehikel voor. Bovendien vraag ik mij af hoeveel de lokale bevolking aan de toegenomen handel zal hebben, in een land waar de zakenwereld tot op heden gedomineerd wordt door rijke oligarchen. Bovendien ben ik van mening dat dit verdrag de kans op vrede in Oost-Europa en normalisering van relaties met Rusland steeds kleiner maakt. Want wanneer de handel met Oekraïne wordt geïntensiveerd terwijl er nog steeds economische sancties op handel met Rusland gelden, is Europa’s rol als vredesduif in het Russisch-Oekraïense conflict uitgespeeld. Daarom is het ook zo’n armoedig argument om te pleiten dat “een stem tegen het verdrag, een stem voor Poetin” is. Bij een stem tegen blaas je Poetin geen wind in de zeilen, maar steek je ook zijn boot niet lek.

Maar hoe komt het dan dat de discussie tot op het bot gesimplificeerd wordt? Dat de twee ‘kampen’ beide zeer uiteenlopende interpretaties van het verdrag hebben? Dat de kiezers geen idee lijken te hebben wat het verdrag inhoudt? Dat komt, volgens experts, omdat de kiezers het ruim driehonderd pagina’s tellende verdrag niet willen lezen. Al zou het verdrag drie pagina’s zijn! Veel kiezers hebben dat hele verdrag niet nodig om een sterke mening te hebben. Die baseren hun stem op hun warrige verzameling aan Facebook-kennis en Hart van Nederland-reportages. Ze zeggen gewoon: “Ja, door Europa lopen hier vrouwen rond met hoofddoeken, die van Nederlands belastinggeld worden betaald! Terwijl we geen geld hebben voor stof om mitella’s mee te maken voor de gevallen bejaarden met gebroken polsen die dit land hebben opgebouwd. Dus daarom stem ik straks tegen Roem(..) Turkij(…) Oekraïne! En voor Geert!”

Veel kiezers baseren hun stem op hun warrige verzameling aan Facebook-kennis en Hart van Nederland-reportages.

Maar zijn er dan helemaal geen positieve punten op te noemen over dit verdrag? Uiteraard wel. Zo zou handel uiteraard kunnen leiden tot meer welvaart voor de ‘gewone man’. Bovendien staat er in het verdrag ook een artikel waarin men in Oekraïne de dialoog moet openen zodat de emancipatie van minderheidsgroepen zoals homo’s kan worden bevorderd. Dat is uiteraard alleen maar goed. Er moet echter nog maar blijken hoeveel dit referendum zal uitmaken. Om iets te veranderen moet er een opkomstpercentage van 30% zijn en moet de meerderheid tegen stemmen. Dan is er met een meerderheid tegen het verdrag gestemd in een raadgevend referendum. De overheid kan het dus naast zich neerleggen en bovendien is een deel van het associatieverdrag al in werking getreden. Welke veranderingen dit referendum teweeg kunnen brengen? De tijd zal het ons leren…

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.