Het kindje Feye Noord

We kiezen het niet zelf, maar zitten er heel ons leven aan vast: onze naam. Of we daar blij mee moeten zijn verschilt van persoon tot persoon, sommige ouders hebben namelijk een onverklaarbare preferentie om hun ongelukkige kroost levenslang te vervloeken...

Mindy Olson feye-noord

Namen zijn maar een vreemd iets. We kiezen ze niet zelf, maar we zitten er de rest van ons leven aan vast. Of we daar blij mee moeten zijn verschilt van persoon tot persoon. Sommige ouders hebben namelijk een onverklaarbare preferentie om hun ongelukkige kroost levenslang te vervloeken met lelijke namen. Je zou natuurlijk je kind een klassieke lelijke naam kunnen geven zoals Dick, Gertruda, of Harriëtte, maar sommige ouders nemen geen genoegen met simpele pesterijtjes voor hun bonkje zelfgemaakte trots. Nee, zij zijn bereid om die extra mijl te gaan om te zorgen dat hun kind later psychologische littekens ontwikkelt ter grootte van de Grand Canyon.

Al sinds ik nog een klein papzakje plezier was, ben ik nooit echt fan geweest van mijn eigen naam. Simon. Yuck. Misschien komt het omdat ik dit woord wellicht het meeste van alle woorden heb gehoord in mijn leven, maar voor mij klonk het altijd stom. Al was het niet omdat de klank ervan gedachten opwekt van een verhard stuk snot in je neusholte, dan was het wel omdat alle nerds in elke film of serie ooit Simon heten. Oh ja, en die blauwe eekhoorn van Alvin and the Chipmunks (alhoewel hij ook een nerd was, want hij droeg een bril).

Dit kleine wondertje was bij voorbaat al kansloos: zijn ouders waren voetballiefhebbers.

Met veel pijn en moeite, gehard door wonderbaarlijk inventieve woordgrappen en komische meesterwerken van koosnamen (waaronder, maar zeker niet gelimiteerd aan, Simon-de-Pimon, Saaimon, Semen, Postbode Simon, Prinses Sisi, Zeeman) heb ik geleerd om vrede te vinden met mijn naam. Shit, op sommige dagen kan ik hem zelfs waarderen. Zo bijzonder vaak komt hij ook weer niet voor, en mensen hebben meestal geen moeite met het uitspreken ervan, altijd een fijne bijkomstigheid. Nu ben ik vanzelfsprekend een van de lucky survivors van één dezer tragedies, maar niet iedereen komt er zo makkelijk van af.

Op 25 januari 2016 werd er een klein wondertje geboren. Wel was dit kleine wondertje bij voorbaat al kansloos: zijn ouders waren voetballiefhebbers. Als ultiem bewijs dat ze tezamen meer geslachtsdelen dan hersencellen hadden besloten ze tot overmaat van ramp om hun kind te vernoemen naar hun favoriete voetbalclub. Tenzij je hier per ongeluk terecht bent gekomen, weet je al welke club dit is. Juist ja, Feyenoord. De volledige naam van het slachtoffer luidt Feye Noord Dekkers. Het aanvankelijke plan was om hem Feye Noor Dekkers te noemen, de D werd namelijk al verschaft door de achternaam, maar dat zou natuurlijk raar zijn, aldus de ouders.

Sinds dit heuglijke nieuws openbaar is gebracht via Feyenoord Magazine heeft het kersverse gezin al een hoop kritiek over zich heen gehad vanuit verschillende richtingen. Is dat wel eerlijk? Natuurlijk, je noemt je kind Feye Noord, wat verwacht je? Toch moet ik eerlijk zeggen dat het verre van de lelijkste naam is die ik ooit heb gehoord. Sterker nog, als je de club niet kent (Ja Feyenoord-fans, niet heel de wereld weet van het bestaan af) of de Nederlandse taal niet spreekt, klinkt het niet eens verkeerd. Geen idee of ik het in deze situatie uit moet spreken als ‘Fee Noord’ of ‘Fije Noord’, maar allebei de gevallen zijn niet van het niveau ebola. De schade wordt alleen maar verder ingeperkt als ze Noord als tweede naam gebruiken, en zo alleen geconfronteerd worden met hun vroegere fouten bij gebruik van officiële documenten.

In weinig woordenboeken zal dit onder ‘normaal’ worden bestempeld, maar het laat mooi zien dat de scheidslijn tussen idioot en excentriek een dikgespekte bankrekening is.

Ik vind het in ieder geval lang niet zo’n walgelijke naam als North West. Dat is namelijk niet alleen een vernacheling van zowel de voor- als achternaam, het brengt ook onnodige complicaties in het spel als ze gaan voor het hele kompas. West West en East West zijn naar mijn weten niet mogelijk, maar hey, Kanye flikt het hem waarschijnlijk toch wel. Of wat dachten jullie van ons eigen kikkerlandje? Alom gerenommeerd Nederlands virtuoos Gers Pardoel doopte zijn zoontje in 2013 Goud. In weinig woordenboeken zal dit onder ‘normaal’ worden bestempeld, maar het laat mooi zien dat de scheidslijn tussen idioot en excentriek een dikgespekte bankrekening is.

Namen, je moet er van houden. Of je ze nou kiest omdat je ze mooi vindt, ze een speciale betekenis voor je hebben, of omdat je aanvoelt dat je kind de antichrist is en je hem het leven zo zuur mogelijk wilt maken, je kunt genoegen nemen met het feit dat je kind waarschijnlijk vroeg of laat toch wel gepest gaat worden. Niet per se omdat je kind een kutnaam heeft dankzij jou, maar gewoon omdat kinderen wrede kleine wezens zijn.

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.