Liefdesverdriet duurt 90 seconden

Volgens wetenschappers duurt een emotie anderhalve minuut. Dit wetende, laat je je dan nog steeds meeslepen in je eigen verdriet, of kies je ervoor om in die 90 seconden al het verdriet en alle woeden te uiten, om vervolgens als een echte powervrouw of -man verder te gaan met je leven? Joyce Kamerbeek kiest voor het laatste. 

Photodune businessman with mask of different emotions

Volgens wetenschappers duurt een emotie anderhalve minuut. Gek eigenlijk, hé? Misschien zit jij nu wel op de bank naast jouw geliefde en ervaar je de emotie ‘vreugde’ al jaren sinds je hem kent. Althans, dat denk je, want je emotie is een gevoel geworden. Misschien lig je in bed opgerold in een deken, omringt door tissues, chocola en Bridget Jones Diary en een gebroken hart. Je denkt de emotie ‘verdriet’ al weken te ervaren, maar wat gebeurt er met je als je weet dat die emotie maar anderhalve minuut duurt? Laat je je dan alsnog meeslepen in je eigen verdriet, of kies je ervoor om in die 90 seconden al het verdriet en alle woeden te uiten, om vervolgens je shit bij elkaar te rapen en als een echte powervrouw of -man verder te gaan met je leven?

De gemiddelde mens heeft tienduizenden gedachten per dag. Het is dus niet zo gek dat we onze eigen emoties kunnen versterken. We overanalyseren elke kleine herinnering en elk moment in ons leven in de hoop dat we anderen die ons kwetsen of juist gelukkig maken, beter gaan begrijpen. We verzamelen duizenden puzzelstukjes uit herinneringen en proberen die in elkaar te laten passen om het plaatje compleet te maken, maar wat niet past dat past niet. Het is ontzettend menselijk. Het geeft ons een beetje het gevoel dat we controle kunnen houden over de situatie waardoor we ons veilig voelen.

Ondanks dat emoties niet langer dan anderhalve minuut duren, voelen we ons vaak een langere tijd slecht of juist blij.

Sommige emoties staan lijnrecht tegenover elkaar. Wanneer je verliefd bent voel je vreugde, wanneer je een gebroken hart hebt speelt de emotie ‘verdriet’ de grootste rol. Ondanks dat emoties niet langer dan anderhalve minuut duren, voelen we ons vaak een langere tijd slecht of juist blij. Een emotie is dan ook een psychologische prikkel die iemand aanzet tot actie. Bij een gevoel is er sprake van een ‘weten’ van het verschijnsel dat optreedt, wat gereguleerd wordt door de hersenen.

Er zijn zes basisemoties. Deze basisemoties ervaren we het meeste en zijn vaak ook af te lezen aan onze gezichtsuitdrukking: vreugde, verdriet, angst, woede, verbazing en afschuw. Al deze emoties voel ik minstens één keer per week en tot vier maanden vielen ze mij zelden op, alles ging op de automatische piloot. Sinds kort ben ik mij meer bewust geworden van alles wat ik doe. Het zorgt ervoor dat ik elke emotie echt voel. Zo ervaar ik vreugde wanneer ik met mijn vinger over het ruwe hout glijd aan het derde tafeltje bij de Koffie Akademie op de Overtoom waar ik dagelijks zit. Ik ervaar vreugde wanneer ik daar naar binnen wandel en de baristo mij groet en vraagt hoe mijn kerst was. Hij weet nog precies hoe ik mijn koffie het liefste drink en zet het zonder te vragen op het ruwe tafelblad met een glas water. Vreugde.

Doordat ik bewust geniet van elk moment, ervaar ik niet alleen positieve emoties intens, maar ook de negatieve. Verdriet, angst, woede en afschuw zijn basisemoties die ik de afgelopen maanden steeds beter heb leren kennen. Ik weet wat ze met mijn gedachten doen en hoe mijn lichaam daar op anticipeert.

Doordat ik bewust geniet van elk moment, ervaar ik niet alleen positieve emoties intens, maar ook de negatieve.

Vanochtend zette ik de stopwatch. De emotie ‘verdriet’ ging 200 kilometer per uur door mijn aderen en raasde kriskras door mijn hart. Ik pak mijn telefoon en zet de timer op anderhalve minuut. Ik zie hoe de seconden richting de 0 gaan en ik neem de tijd om de emotie in mij op te nemen. Het laat wat subtiele krasjes achter op mijn hart en het prikt tegen de wand van mijn maag waardoor ik een lichte misselijkheid ervaar. Liefdesverdriet is kut, maar het mag er 90 seconden zijn. Ik kies ervoor om te voelen en vervolgens mijn shit bij elkaar te rapen en te genieten van alles wat mij de emotie ‘vreugde’ geeft.

Twee minuten na mijn 90 seconden vol emoties spring ik uit bed en loop naar de douche.

Dertig minuten later zit ik op de fiets onderweg naar een tentje ergens in de Pijp voor een ontbijt met een man die ik de avond ervoor ontmoet heb. Even vraag ik mezelf af of die emotie van vanochtend echt was, of dat ik over de jaren heen gewoon geleerd heb hoe ik moet omgaan met hartzeer. Ik ben wat dat betreft een kei geworden in het ontvangen van de klappen die je krijgt als iemand niet wil wat jij wel wilt. Ik schud die gedachte van mij af. Ik heb 90 seconden alles gevoeld wat ik moest voelen. Misschien zijn er niet genoeg seconden in je leven om iemand te vergeten, maar ze zijn genoeg om je er aan te herinneren dat er genoeg in het leven is om de emotie ‘vreugde’ voor te ervaren.

  • Paul

    Welke wetenschappers zijn dat / welk onderzoek wordt hier bedoeld?

  • esther

    hmmmmm, helaas niet herkenbaar.

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.