Doet u mij maar drie wortels alstublieft

Joyce Kamerbeek besloot een week lang als veganist door het leven te gaan. Dat bleek een goede keuze. Ze is zich namelijk veel bewuster geworden van wat ze eet en hoe dat op haar bord is terechtgekomen. Haar conclusie? Veganisme is veel meer dan een trendy cultuurverschijnsel – het is een levensstijl waarin passie en empathie hand in hand gaan.

Mark Seton 7917790410_2b530a91e8_o

We worden doodgegooid met boeken over superfood en workshops over hoe je een gezonde taart bakt. Vreemd eigenlijk. Taarten horen namelijk niet gezond te zijn, daar zijn ze niet voor bedacht. Toch eten we liever de gezonde biologische carrot cake dan de carrot cake die vol suiker en toegevoegde zooi zit. Niet omdat we denken dat deze oprecht lekkerder is, maar omdat we slank willen zijn en begeesterd zijn door het idee dat alles wat niet biologisch is ons uiteindelijk kapot maakt. Kerngezond zijn en zo min mogelijk rondingen hebben, is super hip tegenwoordig. Aangezien we de zogenaamde keurmerken van de Albert Heijn ook niet meer kunnen geloven, is er een grote kans dat we onszelf vergiftigen met het ‘biologische’ biefstukje dat tussen het andere chemische vlees ligt op de vleesafdeling. Hmm lekker, vlees met hormonen!

Ik besloot een week lang als veganist door het leven te gaan.

Een tijdje terug begon ik daarom een experiment: ik besloot een week lang als veganist door het leven te gaan.

Het leek mij leuk om eens uit te proberen. Niet omdat ik me direct heel erg bewust was van de levensstijl, maar omdat ik mijn eentonige kookkunsten zat was en benieuwd was of een beperkt dieet me creatiever zou maken. Iedere ander zou een kookboek kopen en de recepten hieruit namaken, maar ik niet. Recepten die ik ooit maakte uit een boek waren toch keer op keer een mislukking.

Tijdens mijn eerste etentje buiten de deur in mijn week als veganist zei ik tegen de vrouw uit de bediening: ‘Doet u mij maar drie wortels alstublieft.’ Terwijl ze mij aarzelend aankeek, vroeg ik me af of er iets in dit restaurant besteld kon worden wat ik, als veganist voor een week, mocht eten. Terwijl mijn gezelschap zich afvroeg waarom ik in godsnaam drie wortels bestelde, zuchtte ik de irritatie van me af – ik moest waarschijnlijk de hele avond blaadjes sla en wortels eten. Dat bleek namelijk het enige ‘pure’ voedsel dat ze hadden. Verder was alles aangemaakt met producten afkomstig van dieren. Toen ik thuis kwam trok ik een zak Lays open. Gelukkig mocht ik naturel chips, daar zit namelijk geen karnemelkpoeder in. KARNEMELKPOEDER!

Ik ben me meer bewust geworden van de weg die het eten aflegt voor het op mijn bord komt.

Na een week veganist te zijn geweest begon ik het te snappen. Hoe je lekker kunt koken zonder producten afkomstig van dieren bijvoorbeeld, maar vooral waarom mensen ervoor kiezen om veganist te zijn. Ik ben mij ook meer bewust geworden van de weg die het eten aflegt voor het op mijn bord komt. Veganisten staan achter hun keuze. Ze geloven in wat ze doen en waarom ze het doen. Het heeft niets te maken met een koemelkallergie of een glutenallergie, want gluten mogen gewoon gegeten worden als je veganist bent (mits je allergisch bent natuurlijk).

Veganisten proberen je met alle liefde te overtuigen van hun levensstijl, omdat ze er in geloven dat leedvrij eten de wereld een stukje beter maakt. Wanneer een veganist zijn of haar betoog houdt, zet ik altijd even mijn Gin Tonic opzij en kruip ik uit mijn luie hangmat om even voor ze te applaudisseren. Waren er maar meer vegetariërs en veganisten op de wereld en wat minder mensen die rages volgen en vier keer per jaar zogenaamd een super gezonde levensstijl hebben omdat ze dat in een of ander nieuw boek hebben gelezen.

Alles draait tegenwoordig om gezond eten, afslanken en allergieën waar we allemaal aan zouden lijden. Blijkbaar hebben wij boeken nodig om ons te realiseren dat groenten en fruit gezonder zijn dan McDonald’s en dat een reep chocolade meer calorieën bevat dan een wortel. Maar van de 30% van de mensen die echt gezond probeert te eten, is er misschien maar 3% die bij elke hap zijn bestek neerlegt, kauwt, proeft, geniet en zich bewust is van het eten dat ze in hun mond stoppen en welke weg het heeft afgelegd om daar op hun bord te liggen. Het gaat er niet alleen om wat je eet, het gaat er ook om hoe je het eet; mindful eten, zeg maar.

Het gaat er niet alleen om wat je eet, het gaat er ook om hoe je het eet.

Terwijl half Nederland massaal quinoa uit de schappen trekt omdat de boeken zeggen dat dit super gezond is, is bijna niemand zich bewust van het feit dat quinoa eten helemaal niet ethisch verantwoord is. In Bolivia en Peru kan de bevolking het lokale product zelf echter niet meer betalen omdat het zo ontzettend duur is en het langzaam op raakt. Het is niet voor niets dat een kwart van de bevolking daar aan chronische ondervoeding lijdt. Nu hoor ik je denken ‘Ja, zo kun je bezig blijven.’ Ja, zo kun je inderdaad bezig blijven! Als je echt zo bewust wilt leven, dan hoort empathisch vermogen daar ook bij, niet alleen voor jezelf, maar ook voor de mensen die zorgen dat dit product op jouw bord ligt.

Ik wil geen boek te lezen om te weten hoe ik gezond moet leven. Ik leef gezond, soms wat minder, maar ik sta achter die keuze en dat is voor mij het belangrijkst. Ik ben mij bewust van het eten dat op mijn bord ligt, hoe het er is gekomen en welke weg het heeft moeten afleggen. Geen boek, hoe hip en hoe populair ook, kan tippen aan die gedachte. En mocht je een oprecht eerlijk boek kennen over de weg die de kip aflegde voor hij op mijn bord kwam, zonder smerige details en onafhankelijk van welke trend dan ook, stuur mij dan een berichtje. Ik zal hem met liefde lezen.

  • Leuk! Boekentips: http://www.bol.com/nl/p/dieren-eten/1001004006832490/
    En alle boeken van mijn vriendinnetje Lisette Kreischer: http://www.lisettekreischer.com/boeken/ (you’ll love her)

  • Debby

    Ja. Veganisten eten plantaardig, omdat ze niet willen dat dieren voor hen gebruikt en/of gedood worden. Gluten zijn niet van dierlijke afkomst.

  • Debby

    Leuk dat je er zo voor openstaat. Lees- en kijktips!

    1. De Vegarevolutie van Lisa Steltenpool. Fantastisch boek over veganisme, voedingsstoffen en lekkere recepten
    2. Cowspiracy. Docu die nu op Netflix te zien is over de impact van dierlijke producten en waarom milieuorganisaties dit links laten liggen. Veel feitjes en goede bronnen (zie ook hun website cowspiracy.com)
    3. Waarom ik mijn vrienden niet opeet door Matthieu Ricard. Ik ben er zelf nog in bezig, maar tot nu toe erg interessant boek over altruïsme en veganisme.

  • Martha

    want gluten mogen gewoon gegeten worden als je veganist bent (mits je allergisch bent natuurlijk)????????? Uhmmm…

  • Adriana

    Er was eens een kip, die lekker rond scharrelde op de boerderij in Drenthe. Ze voelde zich zo alleen, ze kakelde en tokte wat, maar dat deed ze tegen de grassprieten en wormen in de grond. Niet veel later merkte ze op dat er een haantje rondscharrelde en die kukelde zo hard dat zij er niet om heen kon. Tja dit is nu haar maatje en liefde. De eieren worden bevrucht en ja dan gaat kippie lekker broeden en komen er van die schattige gele donsjes tevoorschijn. De kippetjes worden groter en scharrelen ook lekker rond, wat heerlijk toch: scharrelkippen!!

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Werkzaamheden
Op dit moment werken we hard aan onze site. We zullen vandaag (27-11) en morgen (28-11) dan ook geen nieuwe content plaatsen en de site zal misschien niet helemaal optimaal werken. Excuses voor het ongemak!
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.