Dan trouw je toch lekker niet

Het aantal mogelijke keuzes die we hebben heeft directe invloed op de kwaliteit van onze keuze. Zelfs wanneer we een keuze weten te maken, dan zorgt de overmaat aan overige opties er alsnog voor dat we minder tevreden zijn met de keuze die we hebben gemaakt.

Eén op de drie huwelijken strandt in Nederland. Dat is een hoop, een derde van de mensen die elkaar beloven bij elkaar te blijven tot de dood hen scheidt, houdt zich niet aan die belofte. Met alle gevolgen van dien, zoals het feit dat ik meer ziektekostenpremie moet betalen door jullie gezeik. Want liefde –> ruzie –> scheiden –> trauma’s/ziekte –> ziektekosten –> verhoging ziektekostenpremie, nog niet te spreken over de problemen waar jullie kind over 20 jaar mee wakker wordt.

Het zou fijn zijn als iedereen gewoon even fatsoenlijk nadenkt over wat zij doen, voor zij datgene ook echt daadwerkelijk doen. Je zou denken dat dit een gegeven is, nou dat lijkt mij stug. Zeg dat namelijk maar over de vijftien jarige moeder, die na veel overwegen er toch maar voor gekozen heeft het kind te houden, want de relatie is zo hecht. Juist, de relatie is zo hecht. Dat mokkel kan amper inschatten wat iemand anders denkt en voelt met die onontwikkelde voorkwab in haar hersenen, maar de relatie is zo hecht. Oké… En die is pas vijftien hé, kan je na gaan hoe vaak dat nog voort gaat planten.

Toen mijn ouders trouwden konden ze niet eerst de halve wereld naar links swipen.

Maar uiteraard, als jij je op je vijftiende wilt binden aan een kind, wat nog veel erger is dan trouwen, lekker doen! Ik bedoel, denk vooral niet aan mij en mijn soon-to-be verhoogde ziektekostenpremie die ik moet betalen naar aanleiding van ieder kind dat opgevoed wordt in een dergelijke omgeving. Continu ruzie, laag opgeleid want geen tijd of geld voor studie, amper ontwikkeld buiten eigen sociale kringen, laat staan cultuur. Ik beeld mij altijd in dat deze baby’s nu die mensen zijn die na twintig jaar het vliegtuig naar het midden oosten pakken om daar te participeren in de plaatselijke, terroristische oorlog. Of ze blijven hier, stemmen op de PVV, want hun ouders hebben dit land opgebouwd (lees, systematisch verwoest) dus spreek mijn taal, draag mijn kleding, eet mijn eten, tokkie-tokkie tok tok.

Er zijn natuurlijk ook huwelijken die het wel tien jaar uithouden, waar een kind wel een redelijke basis kan leggen en zich wel ontpopt tot een begripvolle, integere adolescent. Maar alsnog loopt een derde van die huwelijken ook stuk. En begrijp mij niet verkeerd, dat moment, iets van tien jaar geleden, waren het allemaal van die pre-internet huwelijken die strandden. Hier valt wel iets voor te zeggen, ik bedoel, toen mijn ouders trouwden konden ze niet eerst de halve wereld naar links swipen, met de overige helft in gesprek gaan, met een paar van die helft in levende lijven afspreken en er daar dan een van uitkiezen.

Zit jij daar op de bank naast je verslonsde wederhelft, die inmiddels het haar op haar hoofd praktisch kort geknipt heeft in een zeer aantrekkelijk gel-kapsel.

Nee, toen moest je het doen met de zoon van de slachter of de gladde melkboer. Veel meer keus had je niet, dus het is niet zo vreemd, in een wereld van acute communicatie en het oh-zo makkelijk verspreiden van foto’s en persoonlijkheden, dat dergelijke huwelijken gemakkelijker stranden. Niet te vergeten al die talloze mensen die via de social media verkondigen dat zij zo gelukkig zijn met hun geliefden. Zit jij daar op de bank naast je verslonsde wederhelft, die inmiddels het haar op haar hoofd praktisch kort geknipt heeft in een zeer aantrekkelijk gel-kapsel. Tja, toch jammer, al die andere mensen die wél in de zevende hemel schijnen te verkeren.

Maar nu leven wij niet meer in de wereld van beperkte keuzes, bindingsangst is aan de orde van de dag, omdat als je je best doet je letterlijk honderden nieuwe mensen op een dag kan ontmoeten. Daarom zweert waarschijnlijk iedere jong volwassene bij “ik ga nooit trouwen” en “ik neem geen kinderen”. Stel je voor dat je op je trouwdag de man van je dromen tegenkomt, of nog erger, tien jaar na je trouwdag. Tja, bangig volk. Die kijken waarschijnlijk ook naar een bikini-billboard en vinden zichzelf vervolgens erg dik… Maar los van het feit dat ik jullie bang noem, kan ik het niet trouwen en geen kinderen nemen alleen maar toejuichen! Ik haat kinderen, ik verafschuw die dingen. Echt, ik neem nooit zo’n ding. Mocht ik er wel één nemen dan wil ik er eentje die al zindelijk is, één die naar mij luistert en billboards uitlacht voor de tragische manier waarop zij succesvol idealistische beelden scheppen over het menselijk uiterlijk.

We leven in een wereld van miljarden keuzes, dus iedereen zal wel eens tegen een verkeerde keuze aanlopen.

Het aantal mogelijke keuzes die we hebben heeft directe invloed op de kwaliteit van onze keuze. Zelfs wanneer we een keuze weten te maken, dan zorgt de overmaat aan overige opties er alsnog voor dat we minder tevreden zijn met de keuze die we hebben gemaakt. We leven in een wereld van miljarden keuzes, dus iedereen zal vast wel eens tegen een verkeerde keuze aanlopen, wat uiteraard niet erg is. Maar laten we de vragen met beperkte keuzes goed overwegen en zo juist mogelijk beantwoorden. Weest eerlijk tegen jezelf, niet alles zal positief uitpakken, je woont niet naast Belle en het Beest. Zal ik een kind nemen op mijn vijftiende? Ja/nee. Twee keuzes, kies de juiste.

Mocht je toch kiezen voor ja, doe dat dan met iemand waar je de rest van je leven naast wakker wil worden of in ieder geval de komende tien jaar. Zet die stap met iemand waar je het goed mee kan vinden, voor jou, voor hem/haar en voor mijn ziektekostenpremie.

De foto komt van JuhMa Photography.
  • Stefan

    Ik denk het ook niet. En dat zal ik zeker doen! Bedankt voor je advies Sanne.

  • Sanne

    Ik denk niet dat er iemand te vinden is die een kind wil met een nu al verbitterde man die zich nu al zorgen maakt over wat zijn ziektekostenverzekering 20 jaar kost. Leef een beetje zeikerd

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.