Het NOS-Journaal Deel 8: Interview

Vorige keer werd mij een telefonisch gesprek beloofd met de hoofdredacteur van NOS Nieuws, Marcel Gelauff. Ik verwachtte dat deze man mij zou gaan uitleggen waarom mijn kritiek op het journaal ongegrond is. Dat gebeurde niet: mijn beeld werd juist bevestigd en de uitkomst was veel saaier dan ik dacht.

Dit artikel maakt deel uit van een serie artikelen over het NOS-Journaal. Lees hier deel 1deel 2, deel 3, deel 4deel 5deel 6 en deel 7. Dit is voorlopig het laatste deel. 

In deze serie hoop ik een kritische blik te werpen op het NOS-journaal. Met wat mazzel slaag ik daar in en vertel ik zo nu en dan iets waar u nog niet over heeft nagedacht. In dit deel vrees ik dat het bij een poging blijft. Mijn ontdekking bleek een open deur.

Vorige keer werd mij een telefonisch gesprek beloofd met de hoofdredacteur van NOS Nieuws, Marcel Gelauff. Ik verwachtte dat deze man mij zou gaan uitleggen waarom mijn kritiek op het journaal ongegrond is. Dat de mankementen en gebreken die ik denk te zien niet bestaan of anders in elkaar steken. Dat gebeurde niet. Mijn beeld werd juist bevestigd en de uitkomst was veel saaier dan ik dacht.

In een eerder stuk vergelijk ik het journaal met een eekhoorntje, zo snel is ze afgeleid. Hoppend van executie naar supermarktoorlog, overal vluchtig aan ruikend. Ik hoopte dat Gelauff me kon laten zien dat dit niet klopte, maar nee, het is zelfs doelbewust.

“Nieuws is wat afwijkt, wat opmerkelijk is. Wat iedere dag gebeurt, is geen nieuws.”

Daarom kijken we elk journaal naar een reeks incidenten. Speldenknopjes die buiten het alledaagse vallen. En daarom stopte het journaal na twintig dagen onafgebroken ebola-uitzendingen volledig met dat onderwerp. Ebola werd simpelweg deel van de status quo en is dus niet meer interessant.

“Dan gaan we door naar een nieuw onderwerp.”

Belangrijker dan de korte aandachtsspanne vond ik de vraag hoe nieuws wordt geselecteerd.
Waar moet een onderwerp aan voldoen om het journaal te halen? “In één woord: nieuwswaarde.”
Nieuwswaarde is een verschrikkelijk vage term. Want het klinkt alsof het te kwantificeren is, ‘deze bomaanslag heeft 7.4 nieuwswaarde’, maar dat is natuurlijk niet zo. Uiteindelijk legde Gelauff het zo uit:

“Kunnen we er een filmpje van maken? Dat is de eerste prioriteit. Een abstract onderwerp zullen we daarom bijna niet doen. Tenzij het echt belangrijk is natuurlijk.”

Nieuwswaarde gaat niet om de inhoud blijkbaar. Iets kan echt belangrijk zijn en toch geen nieuwswaarde hebben. Hoe wordt dan bepaald wat echt belangrijk is? De NOS heeft zichzelf de nobele maar onmogelijke taak gegeven om iedere Nederlander tot haar doelgroep te scharen. Met die immense doelgroep in het achterhoofd wordt bepaald wat belangrijk is.

“Is dit relevant voor ons publiek? We willen de vragen beantwoorden die wij denken dat ons publiek heeft bij een onderwerp. We willen de kijker volgen.”

Kortom, de vraag bepaalt het aanbod. Waar zijn Nederlanders in geïnteresseerd? Daar gaan we ons journaal over maken.

“Uiteindelijk maak je een programma en moeten er mensen naar kijken.”

Dat lijkt zo logisch. Toch was ik het vergeten.

“Je zorgt bijvoorbeeld voor afwisseling. Als Den Haag al twee keer aan bod is gekomen ga je niet nog een derde keer naar Den Haag. Het uitlichten van bepaalde slachtoffers doen we om het verhaal van een ramp dichterbij te brengen.”

Dat is blijkbaar geen effectbejag, het is televisie.

Het begon eindelijk te dagen. Wat verwacht ik ook van het NOS-journaal? Baanbrekende onderwerpen? Onderzoeksjournalistiek? De NOS heeft de taak om in theorie 17 miljoen  en in de praktijk 4 miljoen Nederlanders geïnteresseerd te  houden in “het nieuws”. Het is onmogelijk om dat te doen zonder gebruik te maken van trucjes, zonder van hype naar hype te springen en zonder het Nederlands belang voorop te stellen. Natuurlijk maakt het journaal zoveel gebruik van voxpops. Hoe laat het anders aan de doelgroep zien dat een onderwerp belangrijk voor hen is? Natuurlijk kijken we naar een correspondent ter plaatse die evenveel weet als de nieuwslezer, op deze manier is het veel spannender. Natuurlijk duurt elk item maar kort, stel je voor dat kijkers zich vervelen.

Eindelijk, na acht delen, ben ik erachter. Het NOS-journaal is een televisieprogramma.

De foto komt van Al Ibrahim.
Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.