Polderbobo’s en de bijstand

Hans de Boer moet weten dat hij onderdeel uitmaakt van ons ‘Poldermodel’, dat wil zeggen dat hij als woordvoerder van de werkgevers een ongekozen onderdeel vormt van onze ‘democratische’ besluitvorming. Binnen dat systeem zou enige diplomatieke terughoudendheid de man wel sieren.

Hoe haalt Hans de Boer het in zijn hoofd zo denigrerend te praten over mensen in de bijstand? Ik ben normaliter wars van #ophef op Twitter en andere (sociale) media, dat stomme hijgerige media-gedoe, laat ik liever verre van me. Maar de uitspraken van de voorzitter van VNO-NCW slaan kant nog wal en verdienen een fikse tirade. Niet alleen omdat ze de zoveelste beschimping betekenen van uitkeringsgerechtigden, maar ook omdat het een stem is uit de polder. Want laten we eerlijk zijn: dat hele poldergedoe, dat is toch zo achterhaald als het maar zijn kan?

De Boer liet het volgende prozaïsche citaat optekenen door de journalisten van de Volkskrant: “Honderdduizenden Nederlanders met een uitkering zijn ‘labbekakken’, slappelingen die per direct aan het werk kunnen en moeten”, zegt Hans de Boer, voorzitter van VNO-NCW. “Handen uit de mouwen”, gebiedt hij het grootste deel van het half miljoen bijstanders, onder wie talloze hoogopgeleiden. “Die kunnen ook gewoon asperges steken, in het zonnetje, met de radio aan. Wat is daar fout aan?” Ter stimulering van de werkwilligheid stelt De Boer dat de bijstand naar beneden moet. Het tekent de hooghartigheid van een polderbobo die als prehistorisch object nog wat na spartelt. Vanuit een ivoren toren, die gebaseerd is op gebakken democratische lucht, lijkt hij zich dit soort idiote uitspraken te kunnen permitteren.

Het tekent de hooghartigheid van een polderbobo die als prehistorisch object nog wat na spartelt.

Maar meneer De Boer moet weten dat hij onderdeel uitmaakt van ons ‘Poldermodel’, dat wil zeggen dat hij als woordvoerder van de werkgevers een ongekozen onderdeel vormt van onze ‘democratische’ besluitvorming. Binnen dat systeem zou enige diplomatieke terughoudendheid de man wel sieren. Maar dat lijkt hem niet te deren, als een volleerd populistisch politicus gaat De Boer vol op het orgel.

Het is natuurlijk ook heel stoer om te roepen dat mensen lui zijn en op de bank hangen. Je handje ophouden bij het loket: wat een ranzige geldklopperij van belastingen uit de zakken van de ‘hardwerkende Nederlander’. Laatst genoemde staat keer op keer centraal als de ultieme burger. Daartegenover staat de man in de bijstand. Die aan alle kanten wordt gewantrouwd. Alsof het een bewuste keuze is om niet te werken. Onlangs besloot de overheid dat mensen in de bijstand maar vrijwilligerswerk moeten doen, want voor wat hoort wat. Dat was niet alleen een klap in het gezicht van de mensen in de bijstand, het was ook een minachting van diegene die zich met passie inzet als vrijwilliger in Nederland.

Het schrijnende aan de situatie is niet het gebruik van het woord ‘labbekakken’, het schrijnende is dat nog steeds de bijstand als het doucheputje van de samenleving wordt gezien. En juist dat het Hans de Boer is  die namens de werkgevers dit soort uitspraken doet. Want staat hij niet juist symbool voor dat aloude systeem in Nederland waarin werknemers maar wat blij moeten zijn met de banenkansen die werkgevers bieden? Maar iedere maas in de wet om zo goedkoop mogelijk mensen aan te nemen of allerlei vage contracten uit te delen en idiote eisen te stellen in vacatures komt toch juist van hun kant? Als meneer De Boer zo’n hekel heeft aan labbekakken, laat hij dan iets doen aan die idiotie.

Liever nog schaffen we het hele poldermodel af.

Maar liever nog schaffen we gewoon dat hele poldermodel af. Dan hoeven we ons ook niet meer te ergeren aan mensen als De Boer, omdat hun ongekozen instituties helemaal geen zeggenschap meer hebben. Dan is er ook geen plaats meer voor misplaatste arrogantie van dit soort polderbobo’s. We zouden daarom deze week niet alleen afstand moeten nemen van de uitspraken van De Boer, maar het hele instituut waar hij voor staat: de werkgevers en het poldermodel.

Zelf behoor ik tot de jongere generatie en stap ik binnenkort de banenmarkt op. Veel mensen die deze markt op opgaan kunnen moeilijk werk vinden. Vaak omdat ze te duur, te hoogopgeleid of te oud te zijn. Om me heen plakken studenten er nog maar weer een aan vast of doen een tussenjaar. Voor jezelf beginnen klinkt als een mooie optie, maar dat is zo vol risico’s dat we maar weer met hangende pootjes teruggaan naar de werkgevers. En toch zouden we vaker lak moeten hebben aan ze, gewoon doen wat je zelf nodig acht voor de maatschappij. Daar zou de overheid ons bij moeten helpen en niet weer allerlei foefjes bedenken om door werkgevers zoveel mogelijk baantjes te creëren. Het wordt dus tijd dat men ophoudt met die ‘labbekakkerige’ houding ten opzichte van ondernemen en werken.

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.