Memoires van een luie student

Luie studenten zijn vaak vreselijk vervelend om mee te werken: ze komen te laat bij meetings, proberen last-minute hun deadlines te halen en maken praktisch nergens aantekeningen van. En hoewel je soms gillend gek van ze kan worden, zijn ze alles behalve waardeloos.

Luiheid. Voor fanatieke aanhangers van de katholieke kerk is het één van de zeven dodelijke zonden. Voor docenten is het een reden om tegen je te zeggen dat je later bij de McDonald’s zult werken. En volgens huismoeders is het de oorzaak van de rotzooi in de kamers van hun tienerkinderen. Negativiteit alom. Ik ben echter van mening dat luiheid ook als een deugd kan worden gezien. En deze deugd wordt op dit moment ernstig ondergewaardeerd. Hoe ik tot deze conclusie gekomen ben? Het analyseren van de uitkomsten van een peer assessment.

Een peer assessment geeft mensen die in een groep hebben samengewerkt de mogelijkheid om elkaar te beoordelen, nadat de opdracht waaraan zij hebben gewerkt is afgerond. De individuele groepsleden kunnen uit hun persoonlijke beoordeling opmaken aan welke kwaliteiten het bij hen schort. Wanneer hun leidinggevende vervolgens het gedane werk evalueert, kan deze zodoende terugzien in welke mate ieder groepslid aan het eindproduct heeft bijgedragen. Deze beoordelingsmethode is voornamelijk populair bij docenten. Het voorkomt namelijk dat luie studenten gaan teren op het werk van hun streberige groepsgenoten.

Deze luie studenten zijn vaak vreselijk vervelend om mee te werken: ze komen te laat bij meetings, proberen last-minute hun deadlines te halen, en maken praktisch nergens aantekeningen van. Ik kan het weten, want ik ben zelf zo’n luie student. En hoewel je soms gillend gek van ons kan worden, zijn we alles behalve waardeloos.

We zijn nagenoeg allergisch voor hard werken, en proberen dit koste wat het kost uit de weg te gaan. Wanneer er een complex vraagstuk op ons pad komt, proberen we hier een zo simpel mogelijke oplossing voor te vinden. Hieraan kleeft misschien een ietwat negatieve connotatie, terwijl het eigenlijk heel logisch is.

Wij gaan te werk volgens een principe uit de natuurkunde; de puurste vorm van logica. Net als het smeltwater dat van een besneeuwde bergtop stroomt, kiezen wij de weg van de minste weerstand. Dit heeft als resultaat dat we met relatief weinig moeite toch tot een waardig antwoord komen op dergelijke vraagstukken. Deze methode is misschien wat non-conventioneel, maar dat maakt hem zeker niet minder effectief. En niemand minder dan Bill Gates gelooft hier ook in: “I choose a lazy person to do a hard job. Because a lazy person will find an easy way to do it.”

De afgelopen studieperiode heb ik weer eens zo’n groepsopdracht moeten doen. Zoals gewoonlijk leek het me een goed idee om te werk te gaan volgens het bovenstaande natuurkundige principe. Hiervoor heb ik meermaals met mijn groepsgenoten om de tafel gezeten. Tijdens deze bijeenkomsten heb ik steeds een zee aan potentiële oplossingen voor ons probleem over ze heen gegoten en vervolgens de beste met hen uitgewerkt. Hierbij leek het me prettig dat ikzelf verantwoordelijk zou zijn voor het tekstueel uitwerken van het fundament van onze oplossing; dat beschouwde ik tenslotte als mijn intellectuele eigendom. De rest van het werk werd verdeeld en iedereen leek gelukkig. Uit de peer assessment bleek echter al snel dat dit allemaal schone schijn was.

Mijn drie groepsgenoten hadden mijn bijdrage aan de opdracht bestempeld als “onvoldoende”. Omdat het invullen van zo’n beoordeling anoniem gebeurt, kan en mag ik niet bij ze achterhalen waarom ze me als zodanig bestempeld hebben. Toch heb ik wel mijn vermoedens.

Ons verslag bestond uit een bepaald aantal woorden, waarvan ongeveer 15% door mij geschreven was. Zij verwachtten waarschijnlijk dat mijn aandeel 25% hiervan zou beslaan, aangezien wij met z’n vieren aan het verslag hadden gewerkt. Daarnaast was ik er niet bij toen de puntjes op de spreekwoordelijke “i” moesten worden gezet en zij gezamenlijk op de linker muisknop drukten om ons werk digitaal in te leveren. Zichtbaar verbitterd besloten ze mij te beoordelen met een 4.

Waar het normaal gesproken al vervelend genoeg is om een 4 te krijgen, was ik er deze keer extra ongelukkig mee. Deze 4 was precies laag genoeg om ervoor te zorgen dat mijn gemiddelde cijfer 0.02 punten onder de 5.5 dook, waardoor ik veroordeeld ben tot het uitstellen van mijn vakantie om het hertentamen te maken. Maar wat ik eigenlijk veel erger vind, is dat ze in hun beoordeling iets heel essentieels niet mee hebben laten wegen; het feit dat mijn grootste invloed op het verslag niet letterlijk op papier terug te zien is. Het praktische nut van mijn werk-verlichtende ideeën is zo voor mezelf geheel verloren gegaan en dompelt mij uiteindelijk onder in diepe misère.

Desondanks trek ik me van hun beoordeling en kritiek op mijn werkwijze weinig aan. De eerstvolgende keer dat ik met een stel studiegenoten aan een groepsopdracht moet werken, zal ik weer mijn stinkende best doen om met een korte brainstormsessie de meest simpele oplossing voor ons complexe vraagstuk te vinden. En wél het cijfer te krijgen dat ik verdien.

Voorlopig zal ik het echter moeten doen met de treurige 4 die mijn groepsgenoten me hebben gegeven. Gelukkig kan ik mijn soelaas nog elders vinden. Want of mijn groepsgenoten het nou wel of niet in willen zien; Bill Gates was trots op me geweest.

  • Bas

    Groepsopdrachten zijn natuurlijk ook gewoon de hel.

Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.