Als je hart in duizend stukken ligt

Doordat mijn hart in zoveel stukjes lag, leerde ik haar beter kennen. Ik moest de stukken plaatsen op de plek waar ze thuis hoorden wanneer ik ze weer terug vond. Ik werd gedwongen met een vergrootglas te kijken naar de beschadigde en toegetakelde stukken.

Ik heb ze bijna allemaal teruggevonden, elk stukje bedoel ik. Ze lagen verspreid op straat toen je mijn hart uit mijn borstkas rukte en er op ging dansen als een wild dier. Alsof je het lekker vond om mij pijn te doen. Met een grijns op je gezicht gaf je er een trap tegen, alsof je op een American football veld stond. Ik zag mijn hart door de lucht vliegen en verderop in duizend en een stukjes uit elkaar vallen, zo de gracht in. Ik dacht even dat ik zonder moest leven, maar elk beetje geluk wat ik langzaam terugvond, bracht mij bij een stukje van mijn hart.

Ik was lang boos omdat ik degene was die de stukken terug moest vinden en ze aan elkaar moest plakken. Lange tijd wist ik de stukjes niet op de juiste plek te leggen en als een jong kind met een puzzel voor zich, raakte ik gefrustreerd en gooide de boel weer overhoop. Ik was van mening dat het jouw taak was om de stukjes van mijn hart op te rapen en weer te lijmen. Jij had hem kapot gemaakt en weggesmeten als een oud meubelstuk. Mijn hart was jouw meubelstuk om op te leunen en te zitten als je moe was en je een plek nodig had om tot rust te komen. Verder was mijn hart gewoon mijn hart en het moest kapot voor je weg ging, en dat deed je.

Doordat mijn hart in zoveel stukjes lag, leerde ik haar beter kennen. Ik moest de stukken plaatsen op de plek waar ze thuis hoorden wanneer ik ze weer terug vond. Ik werd gedwongen met een vergrootglas te kijken naar de beschadigde en toegetakelde stukken. Er was een linker- en rechter kamer en raakte regelmatig de draad kwijt. In de tussentijd ging het leven door, jij ging door, iedereen ging door. Ondanks dat slaagde ik er in mijzelf langzaam terug te vinden. De betere versie, beter dan wie ik was, sterker vooral.

Ik ben veel op pad nu, ik ben veel weg. Ik word gelukkig van mooie steden, andere talen, kunst en muziek. En elke keer, wanneer ik een stukje geluk vindt op deze plekken, vind ik een stukje van mijn hart terug die de puzzel steeds meer compleet maakt. Ik ontmoet nieuwe mensen omdat ik van ze wil leren. Ik leer een nieuwe taal en bereid mij voor op een reis, waarvan ik nog niet weet waar hij naar toe gaat. Maar het wordt fantastisch, dat voel ik aan de al gelijmde stukken van mijn hart.

Ik loop door deze grote stad en zie mensen lachen. Een stad waar iedereen welkom is, ook jij want daar zit je. Bij het raam van het café waar we zoveel tijd doorbrachten samen. Ik weet nog goed hoe je ongegeneerd aan het flirten was met de meiden in de bediening. Ik nam dat voor lief, want je was mijn lief en de liefde die ik voelde was groter dan de wereld, de zon en de maan bij elkaar dus het was oké. Daar zit je, met je mooiste glimlach en die schittering in je brutale ogen die ik zo mis. Alsof je mij aanvoelt kijk je naar buiten en je glimlach maakt heel kort plaats voor een pijnlijke en schuldige blik. Mijn hart is bijna heel en ik kan weer lachen, ook naar jou. Ik geef je mijn mooiste lach en steek mijn hand op. Je lacht terug en daar is die twinkeling weer. Dan kijk je weer voor je naar het meisje wat tegenover je zit en pakt haar hand en praat verder.

Even lijkt het of de gelijmde stukken loskomen en langzaam afbrokkelen, maar dan voel ik vanachter twee sterke armen om mij heen. Hij pakt mijn gezicht en kust zacht mijn neus, samen lopen we verder. Samen lopen we verder opzoek naar de laatste puzzelstukjes om mijn hart te helen, samen opzoek naar geluk.

 De foto is gemaakt door misteee.
Macbook Pro
* Intel Core i7 (3.8GHz, 6MB cache)
* Retina Display (2880 x 1880 px)
* NVIDIA GeForce GT 750M (Iris)
* 802.11ac Wi-Fi and Bluetooth 4.0
* Thunderbolt 2 (up to 20Gb/s)
* Faster All-Flash Storage (X1)
* Long Lasting Battery (9 hours)
Help ons groter worden!
Onze site is gratis voor iedereen en dat willen we graag zo houden. Graag willen we je vragen onze facebookpagina leuk te vinden. Zo kunnen wij blijven groeien en mis jij geen van onze artikelen! Alvast bedankt en veel leesplezier, het Young Critics-team :-)
YOUNG CRITICS
Non-actief
Op dit moment wordt geen nieuwe content geplaatst op de site. We zijn op de achtergrond bezig met reorganiseren van onze redactie- en publicatiestructuur. In de tussentijd kun je uiteraard onze oude stukken gewoon op de site lezen. Tot snel! Het YC-team.
Bedankt, we nemen z.s.m. contact met je op.